จริงอยู่ โรคนั้นย่อมทำความไม่มีโรคให้ย่อยยับไป คือกระจายไป ได้แก่ ให้พินาศไป เพราะเหตุนั้นจึงชื่อว่าพยสนะ. ความย่อยยับคือโรค ชื่อว่าโรคพยสนะ. อันความย่อยยับคือโรคนั้น (ถูกต้องแล้ว).

บทว่า ผุฏฺฐา คือ ท่วมทับ ได้แก่ครอบงำ. อธิบายว่า ผู้ประกอบพร้อมแล้ว.

หลายบทว่า น มยํ ภนฺเต อานนฺท พุทฺธครหิโน มีความว่า ท่านอานนท์เจ้าข้า พวกกระผมมิได้ติเตียนพระพุทธเจ้า คือมิได้กล่าวโทษพระพุทธเจ้า มิได้ติเตียนพระธรรม มิได้ติเตียนพระสงฆ์.

สองบทว่า อตฺตครหิโน มยํ ความว่า พวกกระผมติเตียนตนเองเท่านั้น คือกล่าวโทษของตน.