ในไวพจน์แห่งพระสงฆ์เป็นต้นทั้งหมดก็นัยนั่น. ____________________________ ๑- วรรณปัฏฐาน เป็นคัมภีร์แสดงพุทธคุณฝ่ายมหาสังฆิก พวกมหายาน. ๒- อุบาลีวาทสูตร ม. ม. เล่ม ๑๓/ข้อ ๑๗-๑๘/หน้า ๗๗-๗๘. [การบอกลาสิกขาระบุพระนามที่เป็นไวพจน์ของพระพุทธเจ้า]

ก็ในพระนามที่เป็นไวพจน์แห่งพระพุทธเจ้าเป็นต้นนี้ มีโยชนาดังต่อไปนี้:-

การบอกลาด้วยคำว่า พุทธํ ปจฺจกฺขามิ ไม่ใช่เป็นการบอกลาด้วยไวพจน์ตามที่กล่าวเลย. การบอกลาเป็นต้นอย่างนี้ คือ:- สมฺมาสมฺพุทฺธํ ปจฺจกฺขามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง. อนนฺตพุทฺธึ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้มีความตรัสรู้ไม่มีที่สุด. อโนมพุทฺธึ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้มีความตรัสรู้ไม่ต่ำทราม. โพธิปฺปญฺญาณํ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้มีความตรัสรู้เป็นเครื่องปรากฏ. ธีรํ ปจฺจกฺขามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ. วิคตโมหํ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากโมหะ. ปภินฺนขีลํ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้ทรงทำลายตะปูใจ. วิชิตวิชยํ " ข้าพเจ้าบอกคืนพระพุทธเจ้าผู้ทรงชำนะวิเศษ.

จัดเป็นการบอกลาสิกขาด้วยคำไวพจน์แห่งพระพุทธเจ้า. [วิธีลาสิกขาระบุคำไวพจน์พระธรรม]