ปฏิลาเภ ปหาเน จ ปฏิเวเธ จ ทิสฺสติ ฯ ตถาหิสฺส อปฺเปว นาม เสฺวปิ อุปสงฺกเมยฺยาม กาลญฺจ สมยญฺจ อุปาทายาติ ๑- เอวมาทีสุ สมวาโย อตฺโถ ฯ เอโก จ โข ภิกฺขเว ขโณ จ สมโย จ พฺรหฺมจริยวาสายาติ ๒- เอวมาทีสุ ขโณ อตฺโถ ฯ อุณฺหสมโย ปริฬาหสมโยติ ๓- เอวมาทีสุ กาโล ฯ มหาสมโย ปวนสฺมินฺติ ๔- เอวมาทีสุ สมูโห ฯ สมโยปิ โข เต ภทฺทาลิ อปฏิวิทฺโธ อโหสิ ภควาปิ โข สาวตฺถิยํ วิหรติ โสปิ มํ ชานิสฺสติ ภทฺทาลิ นาม ภิกฺขุ สตฺถุ สาสเน สิกฺขาย อปริปูรีการีติ อยมฺปิ โข เต ภทฺทาลิ สมโย อปฏิวิทฺโธ อโหสีติ ๕- เอวมาทีสุ เหตุ ฯ เตน โข ปน สมเยน อุคฺคาหมาโน ปริพฺพาชโก สมณมุณฺฑิกาปุตฺโต สมยปฺปวาทเก ติณฺฑุกาจิเร เอกสาลเก มลฺลิกาย อาราเม ปฏิวสตีติ ๖- เอวมาทีสุ ทิฏฺฐิ ฯ

ทิฏฺเฐ ธมฺเมว โย จตฺโถ โย จตฺโถ สมฺปรายิโก

อตฺถาภิสมยา ธีโร ปณฺฑิโตติ ปวุจฺจตีติ ๗- เอวมาทีสุ ปฏิลาโภ ฯ สมฺมามานาภิสมยา อนฺตมกาสิ ทุกฺขสฺสาติ ๘-

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๑๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”