อิโต ปเรสุ จตูสุ อาณตฺติวาเรสุ ปฐเม ตาว ฯ โส คนฺตฺวา ปุน ปจฺจาคจฺฉตีติ ภณฺฑฏฺฐานํ คนฺตฺวา อนฺโต จ พหิ จ อารกฺขํ ทิสฺวา อวหริตุํ อสกฺโกนฺโต อาคจฺฉติ ฯ ยทา สกฺโกสิ ตทาติ กึ อชฺเชว หฏํ หฏํ โหติ คจฺฉ ยทา สกฺโกสิ ตทา ตํ อวหราติ ฯ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ เอวํ ปุน อาณตฺติยาปิ ทุกฺกฏเมว โหติ ฯ สเจ ปน ตํ ภณฺฑํ อวสฺสํ หาริยํ โหติ อตฺถสาธิกเจตนา นาม มคฺคานนฺตรผลสทิสา ตสฺมา อยํ อาณตฺติกฺขเณเยว ปาราชิโก ฯ สเจปิ อวหารโก สฏฺฐิวสฺสาติกฺกเมน ตํ ภณฺฑํ อวหรติ อาณาปโก จ อนฺตราเยว กาลํ กโรติ หีนาย วา อาวตฺตติ อสฺสมโณว หุตฺวา กาลํ กริสฺสติ หีนาย วา อาวตฺติสฺสติ อวหารกสฺส ปน อวหารกขเณเยว ปาราชิกํ ฯ ทุติยวาเร ยสฺมา ตํ สณิกํ วา ภณนฺโต ตสฺส วา พธิรตาย มา อวหรีติ เอตํ วจนํ น สาเวติ ตสฺมา มูลฏฺโฐ น มุตฺโต ฯ ตติยวาเร ปน สาวิตตฺตา มุตฺโต ฯ จตุตฺถวาเร เตน จ สาวิตตฺตา อิตเรน จ สาธูติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา โอรมิตตฺตา อุโภปิ มุตฺตาติ ฯ

อาณตฺติกถา นิฏฺฐิตา ฯ

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๒๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “อาณัตติกประโยค”