อานาปานสฺสติสมาธิกถา นิฏฺฐิตา ฯ

{๑๖๗} อถโข ภควาติอาทิมฺหิ ปน อยํ สงฺเขปตฺโถ ฯ เอวํ ภควา อานาปานสฺสติสมาธิกถาย ภิกฺขู สมสฺสาเสตฺวา อถ ยนฺตํ ตติยปาราชิกปฺปญฺญตฺติยา นิทานญฺเจว ปกรณญฺจ อุปฺปนฺนํ ภิกฺขูนํ อญฺญมญฺญํ ชีวิตา โวโรปนํ เอตสฺมึ นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ภิกฺขุสงฺฆํ สนฺนิปาตาเปตฺวา ปฏิปุจฺฉิตฺวา วิครหิตฺวา จ ยสฺมา ตตฺถ อตฺตนา อตฺตานํ ชีวิตา โวโรปนํ มิคลณฺฑิเกน จ โวโรปาปนํ ปาราชิกวตฺถุ น โหติ ตสฺมา ตํ ฐเปตฺวา ปาราชิกสฺส วตฺถุภูตํ อญฺญมญฺญํ ชีวิตา โวโรปนเมว คเหตฺวา ปาราชิกํ ปญฺญาเปนฺโต โย ปน ภิกฺขุ สญฺจิจฺจ มนุสฺสวิคฺคหนฺติอาทิมาห ฯ อริยปุคฺคลมิสฺสกตฺตา ปเนตฺถ โมฆปุริสาติ อวตฺวา เต ภิกฺขูติ วุตฺตํ ฯ