กถํ นิกายวเสน ปญฺจวิธํ ฯ สพฺพเมว เจตํ ทีฆนิกาโย มชฺฌิมนิกาโย สํยุตฺตนิกาโย องฺคุตฺตรนิกาโย ขุทฺทกนิกาโยติ ปญฺจปฺปเภทํ โหติ ฯ ตตฺถ กตโม ทีฆนิกาโย ฯ ติวคฺคสงฺคหานิ พฺรหฺมชาลาทีนิ จตุตฺตึส สุตฺตานิ ฯ

จตุตฺตึเสว สุตฺตนฺตา ติวคฺโค ยสฺส สงฺคโห

เอส ทีฆนิกาโยติ ปฐโม อนุโลมิโก ฯ กสฺมา ปเนส ทีฆนิกาโยติ วุจฺจติ ฯ ทีฆปฺปมาณานํ สุตฺตานํ สมูหโต นิวาสโต จ ฯ สมูหนิวาสา หิ นิกาโยติ วุจฺจนฺติ ฯ นาหํ ภิกฺขเว อญฺญํ เอกนิกายมฺปิ สมนุปสฺสามิ เอวญฺจิตฺตํ ยถยิทํ ภิกฺขเว ติรจฺฉานคตา ปาณา โปณิกนิกาโย จิกฺขลฺลิกนิกาโยติ เอวมาทีนิ เจตฺถ สาธกานิ สาสนโต จ โลกโต จ ฯ เอวํ เสสานมฺปิ นิกายภาเว วจนตฺโถ เวทิตพฺโพ ฯ กตโม มชฺฌิมนิกาโย ฯ มชฺฌิมปฺปมาณานิ ปญฺจทสวคฺคสงฺคหานิ มูลปริยายสุตฺตาทีนิ ทิยฑฺฒสตํ เทฺว จ สุตฺตานิ ฯ

ทิยฑฺฒสตสุตฺตนฺตา เทฺว จ สุตฺตานิ ยตฺถ โส

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”