ญาตโก โน นิสินฺโนติ พหุ อาคจฺฉตี ชโน

๒. องฺ. ฉกฺก. ๒๒/๔๖๓ ฯ ๓. ชา. จตุกฺก. ๔/๓๐๕ ฯ

ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสฺสติ ๑- ตสฺมึ เม สงฺกตี มโนติ ฯ ตาปโส อาห อตฺถิ ปน เต จิตฺตํ มม สทฺเทน จ รูปทสฺสเนน จ อาคนฺตฺวา เอเต ปกฺขิโน พชฺฌนฺตุ วา หญฺญนฺตุ วาติ ฯ นตฺถิ ภนฺเตติ ติตฺติโร อาห ฯ ตโต นํ ตาปโส สญฺญาเปสิ สเจ เต นตฺถิ จิตฺตํ นตฺถิ ปาปํ เจตยนฺตเมว หิ กมฺมํ ผุสฺสติ นาเจตยนฺติ

น ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสฺสติ มโน จ นปฺปทุสฺสติ

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”