มา ทานิ โกธํ ชนยิตฺถ อิโต อุทฺธํ ยถา ปุเร

สสฺสฆาตญฺจ มากตฺถ สุขกามา หิ ปาณิโน

กโรถ เมตฺตํ สตฺเตสุ วสนฺตุ มนุชา สุขนฺติ ฯ เต สพฺเพ สาธุ ภนฺเตติ เถรสฺส ปฏิสฺสุณิตฺวา ยถานุสิฏฺฐํ ปฏิปชฺชึสุ ฯ ตํทิวสเมว จ นาคราชสฺส ปูชาสมโย โหติ ฯ อถ นาคราชา อตฺตโน รตนมยํ ปลฺลงฺกํ อาหราเปตฺวา เถรสฺส ปญฺญาเปสิ ฯ นิสีทิ เถโร ปลฺลงฺเก ฯ นาคราชาปิ เถรํ วีชยมาโน สมีเป อฏฺฐาสิ ฯ ตสฺมึ ขเณ กสฺมีรคนฺธารรฏฺฐวาสิโน มนุสฺสา อาคตา เถรํ ทิสฺวา อมฺหากํ นาคราชโตปิ เถโร มหิทฺธิกตโรติ เถรเมว วนฺทิตฺวา นิสินฺนา ฯ เถโร เตสํ อาสิวิโสปมสุตฺตนฺตํ ๑- กเถสิ ฯ สุตฺตปริโยสาเน อสีติยา ปาณสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อโหสิ ฯ กุลสตสหสฺสํ ปพฺพชิ ฯ ตโต ปภูติ จ กสฺมีรคนฺธารา ยาวชฺชตนา กาสาวปฺปชฺโชตา อิสิวาตปฏิวาตาเอว ฯ

คนฺตฺวา กสฺมีรคนฺธารํ อิสิ มชฺฌนฺติโก ตทา

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”