Pītivipphāraparipuṇṇagattacitto verañjo brāhmaṇo taṃ bhagavato ariyāya jātiyā jeṭṭhaseṭṭhabhāvaṃ viditvā īdisaṃ nāmāhaṃ sabbalokaseṭṭhaṃ sabbaguṇasamannāgataṃ sabbaññuṃ aññesaṃ abhivādanādikammaṃ na karotīti avacaṃ dhiratthu vata re aññāṇanti attānaṃ garahitvā ayaṃ dāni loke ariyāya jātiyā purejātaṭṭhena jeṭṭho sabbaguṇehi apaṭisamaṭṭhena seṭṭhoti niṭṭhaṃ gantvā bhagavantaṃ etadavoca jeṭṭho bhavaṃ gotamo seṭṭho bhavaṃ gotamoti. Evañca vatvā puna taṃ bhagavato dhammadesanaṃ abbhanumodamāno abhikkantaṃ bho gotamātiādimāha.

Tatthāyaṃ abhikkantasaddo khayasundaraabhirūpaabbhanumodanesu dissati. Abhikkantā bhante ratti nikkhanto paṭhamo yāmo ciraṃ nisinno bhikkhusaṅghotiādīsu hi khaye dissati. Ayaṃ imesaṃ catunnaṃ puggalānaṃ abhikkantataro ca paṇītataro cātiādīsu sundare.

Ko me vandati pādāni iddhiyā yasasā jalaṃ

abhikkantena vaṇṇena sabbā obhāsayaṃ disāti- ādīsu abhirūpe. Abhikkantaṃ bhantetiādīsu abbhanumodane. Idhāpi abbhanumodaneyeva. Yasmā ca abbhanumodane tasmā sādhu sādhu bho gotamāti vuttaṃ hotīti veditabbaṃ.

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๑๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”