Tatrāti tāsu tīsu sikkhāsu. Yā ayaṃ adhisīlasikkhāti yā ayaṃ pāṭimokkhasīlasaṅkhātā adhisīlasikkhā. Etaṃ sājīvannāmāti etaṃ sabbampi bhagavatā vinaye ṭhapitaṃ sikkhāpadaṃ yasmā ettha nānādesajātigottādibhedabhinnā bhikkhū saha jīvanti ekajīvikā sabhāgajīvikā sabhāgavuttino honti tasmā sājīvanti vuccati. Tasmiṃ sikkhatīti taṃ sikkhāpadaṃ cittassa adhikaraṇaṃ katvā yathāsikkhāpadaṃ nukho sikkhāmi na sikkhāmīti cittena olokento sikkhati. Na kevalañcāyametasmiṃ sājīvasaṅkhāte sikkhāpadeyeva sikkhati sikkhāyapi sikkhati. Etaṃ sājīvannāmāti imassa pana anantarassa padassa vasena tasmiṃ sikkhatīti vuttaṃ. Kiñcāpi taṃ evaṃ vuttaṃ athakho evamettha attho daṭṭhabbo tassā ca sikkhāya sikkhaṃ Paripūrento sikkhati tasmiñca sikkhāpade avītikkamanto sikkhatīti. Tena vuccati sājīvasamāpannoti idampi anantarassa sājīvapadasseva vasena vuttaṃ. Yasmā pana so sikkhampi samāpanno tasmā sikkhāsamāpannotipi atthato veditabbo. Evaṃ hi sati sikkhāsājīvasamāpannoti etassa padassa padabhājanaṃ paripuṇṇaṃ hoti.

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๒๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทวิภังค์”