Pāṇakathā niṭṭhitā.

Apadesu ahi nāma sassāmiko ahituṇḍikādīhi gahitasappo yaṃ kīḷāpentā aḍḍhampi pādampi kahāpaṇampi labhanti muñcantāpi hiraññaṃ vā suvaṇṇaṃ vā gahetvāva muñcanti. Te kassaci bhikkhuno nisinnokāsaṃ gantvā sappakaraṇḍakaṃ ṭhapetvā niddāyanti vā katthaci vā gacchanti. Tatra ce so bhikkhu theyyacittena taṃ karaṇḍaṃ āmasati dukkaṭaṃ phandāpeti thullaccayaṃ ṭhānā cāveti pārājikaṃ. Sace pana karaṇḍaṃ ugghāṭetvā sappaṃ gīvāyaṃ gaṇhāti dukkaṭaṃ uddharati thullaccayaṃ ujuṃ katvā uddharantassa karaṇḍatalato sappassa naṅguṭṭhe

@dissati. Kesaggamattaṃ mutte pārājikaṃ. Ghaṃsitvā kaḍḍhantassa naṅguṭṭhe mukhavaṭṭito muttamatte pārājikaṃ. Karaṇḍamukhaṃ īsakaṃ vivaritvā pahāraṃ vā datvā ehi reti nāmena pakkositvā vā nikkhāmeti pārājikaṃ. Tatheva vivaritvā maṇḍūkasaddaṃ vā mūsikasaddaṃ vā lājavikīraṇaṃ vā katvā nāmena pakkosati vā accharaṃ vā paharati evaṃ nikkhantepi pārājikaṃ. Mukhaṃ avivaritvā evaṃ kate chāto sappo sīsena karaṇḍapuṭaṃ āhacca okāsaṃ katvā palāyati pārājikameva. Sace pana mukhe vivarite sayameva sappo nikkhamitvā palāyati bhaṇḍadeyyaṃ. Athāpi mukhaṃ vivaritvā vā avivaritvā vā kevalaṃ maṇḍūkamūsikasaddaṃ lājavikīraṇameva vā karoti na nāmaṃ gahetvā pakkosati na accharaṃ vā paharati sappo chātattā maṇḍūkādīni khādissāmīti nikkhamitvā palāyati bhaṇḍadeyyameva. Maccho kevalaṃ idha apadaggahaṇena āgato. Yaṃ panettha vattabbaṃ taṃ udakaṭṭhe vuttamevāti.