Ādissa ādissa asubhasamāpattiyā vaṇṇaṃ bhāsatīti evampi itthampīti punappunaṃ vavaṭṭhānaṃ katvā ādisanato asubhasamāpattiyā Vaṇṇaṃ bhāsati ānisaṃsaṃ katheti guṇaṃ parikitteti. Seyyathīdaṃ. Asubhasaññāparicitena bhikkhave bhikkhuno cetasā bahulaṃ viharato methunadhammasamāpattiyā cittaṃ paṭilīyati paṭikuṭṭati paṭivaṭṭati na sampasārīyati upekkhā vā paṭikulyatā vā saṇṭhāti seyyathāpi bhikkhave kukkuṭapattaṃ vā nahārudaddalaṃ vā aggimhi pakkhittaṃ paṭilīyati paṭikuṭṭati paṭivaṭṭati na sampasārīyati evameva kho bhikkhave asubhasaññāparicitena bhikkhuno cetasā bahulaṃ viharato methunadhammasamāpattiyā cittaṃ paṭilīyati paṭikuṭṭati paṭivaṭṭati na sampasārīyatīti.

Icchāmahaṃ bhikkhave aḍḍhamāsaṃ paṭisalliyitunti ahaṃ bhikkhave ekaṃ aḍḍhamāsaṃ paṭisalliyituṃ niliyituṃ ekova hutvā viharituṃ icchāmīti attho. Namhi kenaci upasaṅkamitabbo aññatra ekena piṇḍapātanīhārakenāti yo attanā payuttavācaṃ akatvā mamatthāya saddhesu kulesu paṭiyattaṃ piṇḍapātaṃ nīharitvā mayhaṃ upanāmeti taṃ piṇḍapātanīhārakaṃ ekaṃ bhikkhuṃ ṭhapetvā namhi aññena kenaci bhikkhunā vā gahaṭṭhena vā upasaṅkamitabboti. Kasmā pana evamāhāti. Atīte kira pañcasatā migaluddhakā mahatīti daṇḍavāgurāhi araññaṃ parikkhipitvā haṭṭhatuṭṭhā ekatoyeva yāvajīvaṃ migapakkhighātakammena jīvitaṃ kappetvā niraye uppannā. Te tattha pacitvā pubbe katena kenacideva kusalakammena manussesu uppannā kalyāṇūpanissayavasena sabbepi bhagavato santike pabbajjañca upasampadañca labhiṃsu. Tesaṃ tato mūlākusalakammato avipakkavipākā

Aparāparacetanā tasmiṃ aḍḍhamāsabbhantare attūpakkamena ca parūpakkamena ca jīvitūpacchedāya okāsaṃ akāsi. Taṃ bhagavā addasa. Kammavipāko nāma na sakkā kenaci paṭibāhituṃ. Tesu ca bhikkhūsu puthujjanāpi atthi sotāpannasakadāgāmianāgāmikhīṇāsavāpi. Tattha khīṇāsavā apaṭisandhikā itare ariyasāvakā niyatagatikā sugatiparāyanā puthujjanānaṃ gati aniyatā. Atha bhagavā cintesi ime attabhāve chandarāgena maraṇabhayabhītā na sakkissanti gatiṃ visodhetuṃ handa nesaṃ chandarāgappahānāya asubhakathaṃ kathemi taṃ sutvā attabhāve vigatacchandarāgatāya gativisodhanaṃ katvā sagge paṭisandhiṃ gaṇhissanti evaṃ nesaṃ mama santike pabbajjā sātthikā bhavissatīti. Tato nesaṃ anuggahāya asubhakathaṃ kathesi kammaṭṭhānasīsena no maraṇavaṇṇasaṃvaṇṇanādhippāyena. Kathetvā ca panassa etadahosi sace maṃ imaṃ aḍḍhamāsaṃ bhikkhū passissanti ajja eko bhikkhu mato ajja dve .pe. Ajja dasāti āgantvā ārocessanti ayañca kammavipāko na sakkā mayā vā aññena vā paṭibāhituṃ svāhantaṃ sutvāpi kiṃ karissāmi kimme anatthakena anayabyasanena sutena handāhaṃ bhikkhūnaṃ adassanaṃ upagacchāmīti tasmā evamāha icchāmahaṃ bhikkhave aḍḍhamāsaṃ paṭisalliyituṃ namhi kenaci upasaṅkamitabbo aññatra ekena piṇḍapātanīhārakenāti. Apare panāhu parūpavādavivajjanatthaṃ evaṃ vatvā paṭisallīnoti. Pare kira bhagavantaṃ upavadissanti ayaṃ sabbaññū ahaṃ Saddhammappavaracakkavattīti paṭijānamāno attanopi sāvake aññamaññaṃ ghātente nivāretuṃ na sakkoti kimaññaṃ sakkissatīti tattha paṇḍitā vakkhanti bhagavā paṭisallānamanuyutto nayimaṃ pavuttiṃ jānāti kocissa ārocayitāpi natthi sace jāneyya addhā nivāreyyāti. Idaṃ pana icchāmattaṃ paṭhamamevettha kāraṇaṃ. Nāssudhāti ettha assudhāti padapūraṇamatte avadhāraṇatthe vā nipāto neva koci bhagavantaṃ upasaṅkamatīti.

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๓๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “นิทานปฐมบัญญัติ เรื่องภิกษุหลายรูป”