Majjhimabhāṇakā panāhu nimittamidaṃ āvuso kammaṭṭhānaṃ punappunaṃ manasikarohi sappurisāti vattabboti. Athānena nimitteyeva cittaṃ ṭhapetabbaṃ. Evamassāyaṃ ito pabhūti ṭhapanāvasena bhāvanā hoti. Vuttaṃ hetaṃ porāṇehi

nimitte ṭhapayaṃ cittaṃ nānākāraṃ vibhāvayaṃ

dhīro assāsappassāse sakaṃ cittaṃ nibandhatīti. Tassevaṃ nimittūpaṭṭhānato pabhūti nīvaraṇāni vikkhambhitāneva honti kilesā sannisinnāva sati upaṭṭhitāyeva cittaṃ samāhitameva. Idaṃ hi dvīhākārehi cittaṃ samāhitannāma hoti upacārabhūmiyaṃ vā nīvaraṇappahānena paṭilābhabhūmiyaṃ vā aṅgapātubhāvena. Tattha upacārabhūmīti upacārasamādhi. Paṭilābhabhūmīti appanāsamādhi. Tesaṃ kiṃ nānākaraṇaṃ. Upacārasamādhi kusalavīthiyaṃ javitvā bhavaṅgaṃ otarati. Appanāsamādhi divasabhāge appetvā nisinnassa divasabhāgampi kusalavīthiyaṃ javati bhavaṅgaṃ na otarati. Imesu dvīsu samādhīsu nimittapātubhāvena upacārasamādhinā samāhitaṃ cittaṃ hoti. Athānena taṃ nimittaṃ neva vaṇṇato manasikātabbaṃ na lakkhaṇato paccavekkhitabbaṃ. Apica kho khattiyamahesiyā cakkavattigabbhoviya kasakena sāliyavagabbho viya ca appamattena rakkhitabbaṃ. Rakkhitaṃ hissa phaladaṃ hoti.

Nimittaṃ rakkhato laddhaṃ parihāni na vijjati

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๓๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “นิทานปฐมบัญญัติ เรื่องภิกษุหลายรูป”