Paññatti yathādhammaṃ dhammābhilāpoti adhippāyo. Paṭivedhoti abhisamayo. So ca lokiyalokuttaro. Visayato asammohato ca atthānurūpaṃ dhammesu dhammānurūpaṃ atthesu paññattipathānurūpaṃ paññattīsu avabodho. Idāni yasmā etesu piṭakesu yaṃ yaṃ dhammajātamatthajātaṃ vā yo cāyaṃ yathā yathā ñāpetabbo attho sotūnaṃ ñāṇassa abhimukho hoti tathā tathā tadatthajotikā desanā yo cettha aviparītāvabodhasaṅkhāto paṭivedho sabbampetaṃ anupacitakusalasambhārehi duppaññehi sasādīhi mahāsamuddo viya dukkhogāḷhaṃ alabbhaneyyapatiṭṭhañca tasmā evampi ekamekasmiṃ ettha catubbidhopi gambhīrabhāvo veditabbo. Ettāvatā ca

desanāsāsanakathā- bhedantesu yathārahaṃ

sikkhāpahānagambhīra- bhāvañca paridīpaye iti ayaṃ gāthā vuttatthā hoti.

Pariyattibhedaṃ sampattiṃ vipattiñcāpi yaṃ yahiṃ

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”