{188} Taṃ maññamānotiādīsu. So kira bhikkhu attano veribhikkhuṃ māretukāmo cintesi imaṃ me divā mārentassa na sukaraṃ bhaveyya sotthinā gantuṃ rattiṃ naṃ māressāmīti sallakkhetvā rattiṃ āgamma bahūnaṃ sayitaṭṭhāne taṃ maññamāno tameva jīvitā voropesi aparo taṃ maññamāno aññaṃ aparo aññaṃ tasseva sahāyaṃ maññamāno taṃ aparo aññaṃ tasseva sahāyaṃ maññamāno aññaṃ tassa sahāyameva jīvitā voropesi sabbesampi pārājikameva.

Amanussagahitavatthūsu. Yakkhaṃ palāpessāmīti pahāraṃ adāsi. Itaro na dānāyaṃ virajjhituṃ samattho mā rassāmi nanti. Ettha ca namaraṇādhippāyassa anāpatti vuttāti na ettakeneva amanussagahitassa pahāro dātabbo tālapaṇṇaṃ pana parittasuttaṃ vā hatthe vā pāde vā bandhitabbaṃ ratanasuttādīni parittāni bhaṇitabbāni mā sīlavantaṃ bhikkhuṃ viheṭhehīti dhammakathā kātabbā. Saggakathādīni uttānatthāni. Yaṃ hettha vattabbaṃ taṃ vuttameva.

{189} Rukkhacchedanavatthu aṭṭabandhanavatthusadisaṃ. Ayaṃ pana viseso. Yo rukkhena otthatopi na marati sakkā ca hoti ekena passena rukkhaṃ chetvā paṭhaviṃ vā khanitvā nikkhamituṃ hatthe cassa vāsī vā kudhārī vā atthi tenapi jīvitaṃ pariccajitabbaṃ

Na ca rukkho vā chinditabbo na paṭhavī vā khanitabbā. Kasmā. Evaṃ karonto hi pācittiyaṃ āpajjati buddhassa āṇaṃ bhañjati na jīvitapariyantaṃ sīlaṃ karoti tasmā api jīvitaṃ pariccajitabbaṃ na ca sīlanti parigaṇetvā na evaṃ kātabbaṃ. Aññassa pana bhikkhuno rukkhaṃ vā chinditvā paṭhaviṃ vā khanitvā taṃ nīharituṃ vaṭṭati. Sace udukkhalayantakena rukkhaṃ pavaṭṭetvā nīharitabbo hoti taṃyeva rukkhaṃ chinditvā udukkhalaṃ gahetabbanti. Mahāsumatthero āha aññampi chinditvā gahetuṃ vaṭṭatīti. Mahāpadumatthero sobbhādīsu patitassāpi nisseṇiṃ bandhitvā uttāraṇe eseva nayo attanā bhūtagāmaṃ chinditvā nisseṇī na kātabbā aññesaṃ katvā uddharituṃ vaṭṭatīti.