{354} Bhikkhu kuṭiṃ karotīti evamādīni chattiṃsa catukkāni

Āpattibhedadassanatthaṃ vuttāni. Tattha sārambhāya dukkaṭaṃ aparikkamanāya dukkaṭaṃ pamāṇātikkantāya saṅghādiseso adesitavatthukāya saṅghādiseso etesaṃ vasena omissakāpattiyo veditabbā. {355} Āpatti dvinnaṃ saṅghādisesānaṃ dvinnaṃ dukkaṭānanti ādīsu ca dvīhi saṅghādisesehi saddhiṃ dvinnaṃ dukkaṭānanti ādinā nayena attho veditabbo. {361} So ce vippakate āgacchatīti ādīsu ca ayaṃ atthavinicchayo. Soti samādisitvā pakkantabhikkhu. Vippakateti aniṭṭhite kuṭīkamme. Aññassa vā dātabbāti aññassa puggalassa vā saṅghassa vā cajitvā dātabbā. Bhinditvā vā puna kātabbāti kittakena bhinnā hoti. Sace thambhā bhūmiyaṃ nikhātā uddharitabbā. Sace pāsāṇānaṃ upari ṭhapitā apanetabbā. Iṭṭhakacitāya yāva maṅgaliṭṭhakā tāva kuḍḍā apacinitabbā. Saṅkhepato bhūmisamaṃ katvā vināsitā bhinnā hoti. Bhūmito upari caturaṅgulamattepi ṭhite abhinnāva. Sesaṃ sabbacatukkesu pākaṭameva. Na hettha aññaṃ kiñci atthi yaṃ pāli anusāreneva dūviññeyyaṃ siyā. {363} Attanā vippakatanti ādīsu pana attanā āraddhaṃ kuṭī attanā pariyosāpetīti mahāmattikāya vā thusamattikāya vā yāya katapariyositabhāvaṃ pāpetukāmo hoti tāya avasānapiṇḍaṃ dento pariyosāpeti. Parehi pariyosāpetīti attano atthāya parehi pariyosāpeti. Attanā vā hi vippakatā hotu parehi vā ubhayehi vā tañca attano atthāya attanā vā pariyosāpeti parehi vā pariyosāpeti attanā ca Parehi cāti yuganaddhaṃ vā pariyosāpeti saṅghādisesoyevāti ayamettha vinicchayo. Kurundiyaṃ pana vuttaṃ dve tayo bhikkhū ekato vasissāmāti karonti rakkhati tāva avibhattattā anāpatti idaṃ ṭhānaṃ tava idaṃ mamāti vibhajitvā karonti āpatti sāmaṇero ca bhikkhu ca ekato karonti yāva avibhattā tāva rakkhati purimanayena vibhajitvā karonti bhikkhussa āpattīti.

{364} Anāpatti leṇeti ādīsu leṇaṃ mahantampi karontassa anāpatti. Na hettha lepo ghaṭīyati. Guhampi iṭaṭhakaguhaṃ vā silāguhaṃ vā dāruguhaṃ vā bhūmiguhaṃ vā mahantampi karontassa anāpatti. Tiṇakuṭikāyoti sattabhūmikopi pāsādo tiṇapaṇṇacchadano tiṇakuṭikāti vuccati. Aṭṭhakathāsu pana kukkuṭacchikagehanti chadanaṃ daṇḍakehi jālabandhaṃ katvā tiṇehi vā paṇṇehi vā chāditakuṭikāva vuttā tattha anāpatti. Mahantampi tiṇacchadanagehaṃ kātuṃ vaṭṭati. Ullittādibhāvoeva hi kuṭiyā lakkhaṇaṃ. So ca chadanameva sandhāya vuttoti veditabbo. Caṅkamanasālāya tiṇapaṇṇaṃ paripatati anujānāmi bhikkhave okappetvā ullittāvalittaṃ kātunti ādīni cettha sādhakāni. Tasmā ubhatopakkhakaṃ vā kūṭabaddhaṃ vā vaṭṭaṃ vā caturassaṃ vā yaṃ imaṃ etassa gehassa chādananti chadanasaṃkhepena kataṃ hoti tassa bhittilepena saddhiṃ lepe ghaṭite āpatti. Sace pana ullittāvalittacchadanassagehassaleparakkhaṇatthaṃuparitiṇenachādenti naettāvatā

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๔๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวี”