taṃ pattuṃ vāyame dhīro yaṃ niccaṃ amataṃ padanti.

Ettāvatā sabbākārena dutiyasaṅgītivaṇṇanā niṭṭhitā hoti. Tissopi kho mahābrahmā brahmalokā cavitvā moggalībrāhmaṇassa gehe paṭisandhiṃ aggahesi. Siggavattheropi tassa paṭisandhigahaṇato pabhūti satta vassāni brāhmaṇassa gehaṃ piṇḍāya pāvisi. Ekadivasampi uḷuṅkamattaṃ vā yāguṃ kaṭacchumattaṃ vā bhattaṃ nālattha. Sattannaṃ pana vassānaṃ accayena ekadivasaṃ aticchatha bhanteti vacanamattaṃ alattha. Taṃdivasameva brāhmaṇopi bahiddhā kiñci karaṇīyaṃ katvā āgacchanto paṭipathe theraṃ disvā bho pabbajita amhākaṃ gehaṃ āgamitthāti āha. Āma brāhmaṇa agamimhāti. Api kiñci labhitthāti. Āma brāhmaṇa labhimhāti. So gehaṃ gantvā Pucchi api tassa pabbajitassa kiñci adatthāti. Na kiñci adamhāti. Brāhmaṇo dutiyadivase gharadvāreyeva nisīdi ajja pabbajitaṃ musāvādena niggahessāmīti. Thero dutiyadivase brāhmaṇassa gharadvāraṃ sampatto. Brāhmaṇo theraṃ disvāva evamāha tumhe hiyyo amhākaṃ gehe kiñci aladdhāyeva labhimhāti avocuttha vaṭṭati nukho tumhākaṃ musāvādoti. Thero āha mayaṃ brāhmaṇa tumhākaṃ gehe satta vassāni aticchathāti vacanamattampi alabhitvā hiyyo aticchathāti vacanamattaṃ labhimhā athetaṃ paṭisanthāraṃ upādāya evamavocumhāti. Brāhmaṇopi cintesi ime paṭisanthāramattampi labhitvā labhimhāti pasaṃsanti aññaṃ kiñci khādanīyaṃ bhojanīyaṃ labhitvā kasmā na pasaṃsantīti evaṃ pasīditvā attano atthāya paṭiyāditabhattato kaṭacchubhikkhaṃ tadupiyañca byañjanaṃ dāpetvā imaṃ bhikkhaṃ sabbakālaṃ tumhe labhissathāti āha. So punadivasato pabhūti upasaṅkamantassa therassa upasamaṃ disvā bhiyyoso mattāya pasīditvā theraṃ niccakālaṃ attano ghare bhattavissaggakaraṇatthāya yāci. Thero adhivāsetvā divase divase bhattakiccaṃ katvā gacchanto thokaṃ thokaṃ buddhavacanaṃ kathetvā gacchati. Sopi kho māṇavako soḷasavassuddesikoyeva tiṇṇaṃ vedānaṃ pāragū ahosi. Brahmalokato āgatassa suddhasattassa āsane vā sayane vā añño koci nisajjitā vā nipajjitā vā natthi. So yadā ācariyagharaṃ gacchati tadāssa mañcapīṭhaṃ

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”