mā dāni kodhaṃ janayittha ito uddhaṃ yathā pure

sassaghātañca mākattha sukhakāmā hi pāṇino

karotha mettaṃ sattesu vasantu manujā sukhanti. Te sabbe sādhu bhanteti therassa paṭissuṇitvā yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjiṃsu. Taṃdivasameva ca nāgarājassa pūjāsamayo hoti. Atha nāgarājā attano ratanamayaṃ pallaṅkaṃ āharāpetvā therassa paññāpesi. Nisīdi thero pallaṅke. Nāgarājāpi theraṃ vījayamāno samīpe aṭṭhāsi. Tasmiṃ khaṇe kasmīragandhāraraṭṭhavāsino manussā āgatā theraṃ disvā amhākaṃ nāgarājatopi thero mahiddhikataroti therameva vanditvā nisinnā. Thero tesaṃ āsivisopamasuttantaṃ kathesi. Suttapariyosāne asītiyā pāṇasahassānaṃ dhammābhisamayo ahosi. Kulasatasahassaṃ pabbaji. Tato pabhūti ca kasmīragandhārā yāvajjatanā kāsāvappajjotā isivātapaṭivātāeva.

Gantvā kasmīragandhāraṃ isi majjhantiko tadā

เล่มที่ ๑ มหาวิภังค์ ภาค ๑๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องเวรัญชพราหมณ์”