[๔๑๒] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรา อิตฺถี เขตฺตํ วปาเปตฺวา อาคจฺฉติ ฯ อญฺญตโร ภิกฺขุ สารตฺโต ตํ อิตฺถึ เอตทโวจ วาปิตํ โข เต ภคินีติ ฯ สา น ปฏิวิชานาติ อาม อยฺย โน จ โข ปฏิวุตฺตนฺติ ฯ ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ อนาปตฺติ ภิกฺขุ สงฺฆาทิเสสสฺส อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ

[๔๑๓] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ปริพฺพาชิกํ ปฏิปเถ ปสฺสิตฺวา สารตฺโต ตํ ปริพฺพาชิกํ เอตทโวจ กจฺจิ ภคินิ เต มคฺโค สํสรตีติ ๑ ฯ สา น ปฏิวิชานาติ อาม ภิกฺขุ #๑ ยุ. ม. สํสีทตีติ ฯ ปฏิปชฺชิสฺสสีติ ฯ ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ อนาปตฺติ ภิกฺขุ สงฺฆาทิเสสสฺส อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺสาติ ฯ

เล่มที่ มหาวิภังค์ ภาค ๑๑๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องพระอุทายี