พระสุตตันตปิฎก
ทีฆนิกาย มหาวรรค
dīgha-nikāya II
เล่มที่ ๑๐ · อรรถกถาบาลี อักษรไทย
มหาปรินิพพานสูตร
๑. มหาปทานสูตร
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
สุมงฺคลวิลาสินี
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
สุมังคลวิลาสีนี
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ทีฆนิกายฏฺฐกถา มหาวคฺควณฺณนา
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
ทีฆนิกาย มหาวรรควรรณนา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถามหาปทานสูตร
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑. มหาปทานสุตฺต
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
มหาปทานสูตรมีบทเริ่มต้นว่า ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ กเรริกุฎี ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ในพระนครสาวัตถี.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
ต่อไปนี้เป็นการพรรณนาบทตามลำดับในมหาปทานสูตรนั้น.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
บทว่า ในกเรริ ในบทว่า กเรริกุฏิกายํ เป็นชื่อของไม้กุ่มน้ำ กเรริมณฑปตั้งอยู่ใกล้ประตูกุฎีนั้น เพราะฉะนั้น ท่านจึงเรียกว่ากเรริกุฎี เหมือนท่านเรียกว่าโกสัมพกุฏี เพราะตั้งอยู่ใกล้ประตูต้นเล็บเหยี่ยว.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที