ในพระสูตรนั้น ข้อว่าเป็นทางเดียว คือเป็นทางเอก.

แท้จริง ทางมีมากชื่อ คือ

มัคคะ ปันถะ ปถะ ปัชชะ อัญชสะ วฏุมะ

อยนะ นาวา อุตตรเสตุ กุลละ ภิสิสังกมะ

ทางนี้นั้น ในที่นี้ ท่านกล่าวโดยชื่อว่า อยนะ เพราะฉะนั้น ในข้อที่ว่า

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หนทางนี้เป็นทางเดียวนี้

จึงควรเห็นความอย่างนี้ว่า

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หนทางนี้เป็นทางเอก มิใช่ทางสองแพร่ง.