สุภทฺทาเทวีอุปสงฺกมนวณฺณนา

[๒๖๕] เอตทโหสีติ กทา เอตํ อโหสิ. รญฺโญ กาลกิริยาทิวเส. ตทา กิร เทวตา จินฺเตสุํ "ราชา อนาถกาลกิริยํ มา กโรตุ, โอโรเธหิ ธีตราหิ ๔- ปุตฺเตหิ ปริวาริโตว กโรตู"ติ. อถ เทวึ อาวฏฺเฏตฺวา ตสฺสา เอวํ จิตฺตํ อุปฺปาเทสุํ. ปีตานิ วตฺถานีติ ตานิ กิร ปกติยา รญฺโญ มนาปานิ, ตสฺมา ปีตานิ ปารุปถาติ อาห. เอตฺเถว เทวิ ติฏฺฐาติ เทวิ อิมํ ฌานาคารํ นาม ตุเมฺหหิ สทฺธึ วสนฏฺฐานํ น โหติ, ฌานรติวินฺทนฏฺฐานํ นาม, ๕- มา อิธ ปาวิสีติ.

[๒๖๖] เอตทโหสีติ โลเก สตฺตา นาม มรณาสนฺนกาเล อติวิย วิโรจนฺติ, เตนสฺสา รญฺโญ วิปฺปสนฺนินฺทฺริยภาวํ ทิสฺวา เอวํ อโหสิ, ตโต มา รญฺโญ กาลกิริยา อโหสีติ ตสฺส กาลกิริยํ อนิจฺฉมานา สมฺปตฺติคุณมสฺส ๖- กถยิตฺวา ติฏฺฐมานาการํ กริสฺสามีติ จินฺตยิตฺวา อิมานิ เต เทวาติ อาทิมาห.