ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

มีเทวดาบางพวกเป็นผู้กำหนดแผ่นดินขึ้นบนแผ่นดิน ๒- สยายผมประคองแขน ร้องไห้คร่ำครวญ ล้มกลิ้งเกลือกไปมา เหมือนคนเท้าขาด เพ้อรำพันว่า ‘พระผู้มี พระภาคด่วนปรินิพพาน พระสุคตด่วนปรินิพพานเสีย จักษุของโลกจักด่วนอันตรธาน ไปแล้ว’

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ส่วนพวกเทวดาที่ไม่มีราคะ มีสติสัมปชัญญะก็อดกลั้นได้ว่า สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยง เหล่าสัตว์จะพึงหาได้อะไรจากที่ไหนในสังขารนี้”

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

สังเวชนียสถาน ๔ ตำบล

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๒๐๒] ท่านพระอานนท์กราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เมื่อก่อน ภิกษุทั้งหลายผู้จำพรรษาในทิศทั้งหลายมาเฝ้าพระตถาคต ข้าพระองค์ทั้งหลาย ย่อมได้พบ ได้ใกล้ชิดภิกษุทั้งหลายผู้เป็นที่เจริญใจ ก็เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จ ล่วงลับไป ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่ได้พบ ไม่ได้ใกล้ชิดภิกษุทั้งหลายผู้เป็นที่ เจริญใจ (อีก)”

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๐๒] วสฺสํ วุตฺถาติ พุทฺธกาเล กิร ทฺวีสุ กาเลสุ ภิกฺขู สนฺนิปตนฺติ อุปกฏฺฐาย วสฺสูปนายิกาย กมฺมฏฺฐานคหณตฺถํ, วุตฺถวสฺสา จ คหิตกมฺมฏฺฐานานุโยเคน นิพฺพตฺติตวิเสสาโรจนตฺถํ. ยถา จ พุทฺธกาเล, เอวํ ตามฺพปณฺณิทีเปปิ อปรคงฺคาย ๖- ภิกฺขู โลหปาสาเท สนฺนิปตึสุ, ปรคงฺคาย ภิกฺขู ติสฺสมหาวิหาเร เอวเมว กโรนฺติ. ๗- เตสุ อปรคงฺคาย ภิกฺขู สงฺการฉฑฺฑนสมฺมชฺชนิโย คเหตฺวา มหาวิหาเร สนฺนิปติตฺวา เจติเย สุธากมฺมํ กตฺวา วุตฺถวสฺสา อาคนฺตฺวา โลหปาสาเท สนฺนิปติตฺวา ๘- วตฺตํ กตฺวา ผาสุกฏฺฐาเนสุ วสิตฺวา วุตฺถวสฺสา อาคนฺตฺวา โลหปาสาเท ปญฺจนิกายมณฺฑเล, เยสํ ปาลิ ปคุณา, เต ปาลึ สชฺฌายนฺติ. เยสํ อฏฺฐกถา ปคุณา, เต อฏฺฐกถํ สชฺฌายนฺติ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๘๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”