ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

อะไรร้อยรัด หมู่สัตว์จึงเหม็นเน่าคลุ้ง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๑๗] นวํ สณฺฐาคารํ การาเปตฺวาติ รตฺติฏฺฐานทิวาฏฺฐานจงฺกมนสมฺปนฺนํ วสฺสิเก จตฺตาโร มาเส วสนกฺขมํ พหิ นฬปริกฺขิตฺตํ วิจิตฺตอาวสถํ กาเรตฺวา. กรุณํ ฌานํ ฌายีติ กรุณาย ติกฺกจตุกฺกจตุกฺกชฺฌานํ ฌายิ, กรุณามุเขน ปเนตฺถ อวเสสาปิ ตโย พฺรหฺมวิหารา คหิตาว. อุกฺกณฺฐนา อหุ ปริตสฺสนาติ ฌานภูมิยํ ฐิตสฺส อนภิรติอุกฺกณฺฐนา วา ภยปริตสฺสนา วา นตฺถิ, พฺรหฺมุโน ปน อาคมนปฏฺฐนา อาคมนตณฺหา อหูติ อตฺโถ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ต้องไปอบาย ปิดพรหมโลกแล้ว’

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

พฺรหฺมุนาสากจฺฉาวณฺณนา

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

สนังกุมารพรหมตรัสตอบด้วยคาถาว่า

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

‘โกธะ (ความโกรธ) โมสวัชชะ (การพูดเท็จ)

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๑๐

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”