ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
(ท่านมหาโควินทพราหมณ์ทูลตอบว่า)
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@ พฺรหฺมโลกูปโค มคฺโค ๙ ฉ.ม.,อิ. ทุพฺโภติ ๑๐ ม. ปรวิเหฐนา ยตฺถ กตฺถจิ ลุพฺภนลกฺขโณ โลโภ จ, ทุสฺสนลกฺขโณ โทโส จ, มชฺชนลกฺขโณ มโท จ, มุยฺหนลกฺขโณ โมโห จ. เอเตสุ ยุตฺตา อนิรามคนฺธาติ เอเตสุ จุทฺทสสุ กิเลเสสุ ยุตฺตา ปชา นิรามคนฺธา น โหติ, อามคนฺธา สกุณปคนฺธา ปูติคนฺธาเยวาติ วทติ. อปายิกา นีวุตพฺรหฺมโลกาติ เอสา ปน อาปายิกา เจว โหติ ปฏิจฺฉนฺนพฺรหฺมโลกมคฺคา จาติ ทสฺเสติ. ๑- อิทํ ปน สุตฺตํ กเถนฺเตน อามคนฺธสุตฺเตน ทีเปตฺวา กเถตพฺพํ, อามคนฺธสุตฺตมฺปิ อิมินา ทีเปตฺวา กเถตพฺพํ.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
‘ข้าพระองค์ไม่พร่องด้วยสิ่งที่น่าปรารถนา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
เต น สุนิมฺมทยาติ เต อามคนฺธา สุนิมฺมทยา สุเขน นิมฺมเทตพฺพา ปหาตพฺพา น โหนฺติ, ทุปฺปชหา ทุชฺชหาติ ๒- อตฺโถ. ยสฺส ทานิ ภวํ โควินฺโท กาลํ มญฺญตีติ "ยสฺสา ปพฺพชฺชาย ภวํ โควินฺโท กาลํ มญฺญติ, อยเมว โหตุ, เอวํ สติ มยฺหํปิ ตว สนฺติเก อาคมนํ สฺวาคมนํ ภวิสฺสติ, กถิตธมฺมกถา สุกถิตา ภวิสฺสติ, ตฺวํ ตาต สกลชมฺพูทีเป อคฺคปุริโส ทหโร ปฐมวเย ฐิโต, เอวํ มหนฺตํ นาม สมฺปตฺติสิริวิลาสํ ปหาย ตว ปพฺพชฺชนํ นาม คนฺธหตฺถิโน อยพนฺธนํ ฉินฺทิตฺวา คมนํ วิย อติอุฬารํ, พุทฺธตนฺติ นาเมสา"ติ มหาปุริสสฺส ทฬฺหีกมฺมํ กตฺวา พฺรหฺมา สนงฺกุมาโร พฺรหฺมโลกเมว คโต.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ไม่มีใครเบียดเบียนข้าพระองค์
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
เรณุราชอามนฺตนาวณฺณนา
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
แต่เพราะได้ฟังคำของผู้ไม่ใช่มนุษย์
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที