ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บางพวกเห็น ๑๐๐,๐๐๐ ตน

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตตฺถ เฉตฺวา ขีลนฺติ ราคโทสโมหขีลํ ฉินฺทิตฺวา. ปลีฆนฺติ ราคโทสโมหปลีฆเมว. อินฺทขีลนฺติ ราคโทสโมหินฺทขีลเมว. อูหจฺจมเนชาติ เอเต ตณฺหาเอชาย อภาเวน อเนชา ภิกฺขู อินฺทขีลํ อูหจฺจ สมูหนิตฺวา. เต จรนฺตีติ จตูสุ ทิสาสุ อปฏิหตจาริกํ จรนฺติ. สุทฺธาติ นิรุปกฺกิเลสา. วิมลาติ นิมฺมลา. อิทํ ตสฺเสว เววจนํ. จกฺขุมตาติ ปญฺจหิ จกฺขูหิ จกฺขุมนฺเตน. สุทนฺตาติ จกฺขุโตปิ ทนฺตา, โสตโตปิ ฆานโตปิ ชิวฺหาโตปิ กายโตปิ มนโตปิ ทนฺตา. สุสุนาคาติ ตรุณนาคา. เอเต ๑- เอวรูเปน อนุตฺตเร โยควิริเยน ๒- ทมิเต ตรุณนาเค ทสฺสนาย อาคตมฺห ภควาติ. โสปิ คนฺตฺวา ยถาฐาเนเยว อฏฺฐาสิ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บางพวกเห็นมากมายไม่มีที่สิ้นสุด

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถ จตุตฺโถ วุตฺตนเยเนว อาคนฺตฺวา อภาสิ. ตตฺถ คตาเสติ นิพฺเพมติกสรณคมเนน คตา. โสปิ คนฺตฺวา ยถาฐาเนเยว อฏฺฐาสิ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

อมนุษย์อยู่กระจายไปทั่วทุกทิศ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เทวตาสนฺนิปาตวณฺณนา

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

พระศาสดาผู้มีพระจักษุ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๕๔

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”