ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@เชิงอรรถ :

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@อสิตาติคนฺติ ๕ ฉ.ม.,อิ. ทสฺเสนฺโต ๖ ฉ.ม. เอโก พฺรหฺมา ๗ ฉ.ม. ปรมตฺโตปิ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๑ เทพพวกมันทวลาหกะ ในที่นี้หมายถึงเทพ ๓ องค์ คือ (๑) วาตวลาหกเทพบุตร (๒) อัพภวลาหกเทพบุตร

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@พฺรหฺมาว ปุตฺตา อิทฺธิมโต สหาติ เอเต อิทฺธิมโต พุทฺธสฺส ภควโต ปุตฺตา อริยพฺรหฺมาโน สเหว อาคตา. สนงฺกุมาโร ติสฺโส จาติ สนงฺกุโร จ ติสฺสมหาพฺรหฺมา จ. โสปาคาติ โสปิ อาคโต.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@(๓) อุณหวลาหกเทพบุตร (ที.ม.อ. ๓๔๐/๓๐๕)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สหสฺสพรหฺมโลกานํ มหาพฺรหฺมาภิติฏฺฐติ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๒ ปุรินททะ ตามคติของฮินดูเป็นชื่อหนึ่งของพระอินทร์ แปลว่า ผู้ทำลายเมือง (ปุรททะ) ตามคติพุทธศาสนา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๘๑

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”