ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๔ โอฆะ หมายถึงโอฆะ ๔ คือ (๑) กาม (๒) ภพ (๓) ทิฏฐิ (๔) อวิชชา (ที.ม.อ. ๓๔๐/๓๐๗)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มารเสนา อภิกฺกนฺตา, เต วิชานาถ ภิกฺขโวติ ภิกฺขเว มารเสนา อภิคตา, ๗- เต ตุเมฺห อตฺตโน อนุรูปํ วิชานาถ, ผลสมาปตฺตึ สมาปชฺชถาติ วทติ. อาตปฺปมกรุนฺติ ผลสมาปตฺติปวิสนตฺถาย วิริยํ อารภึสุ. วีตราเคหิ ปกฺกามุนฺติ มาโร จ มารานุจรา ๘- จ วีตราเคหิ อริเยหิ ทูรโตว อปกฺกมุํ. เนสํ โลมมฺปิ ๙-

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๕ บุตร ในที่นี้หมายถึงพุทธบุตรผู้ที่เป็นอริยสาวกผู้เป็นพรหม (ที.ม.อ. ๓๔๑/๓๐๘)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๖ พระผู้ทรงฤทธิ์ หมายถึงพระพุทธเจ้า (ที.ม.อ. ๓๔๑/๓๐๘)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ ฉ.ม. อธิฏฺฐาตีติ ๖ ฉ.ม.,อิ. สมาคเม ๗ ฉ.ม. อภิกฺกนฺตา ๘ ฉ.ม. มารเสนา

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ท้าวมหาพรหม ๑,๐๐๐ องค์ ปกครองพรหมโลก ท้าวมหาพรหมนั้น อุบัติขึ้นในพรหมโลก มีความรุ่งเรือง มีกายใหญ่ มียศก็มา มีพรหม ๑๐ องค์ ผู้เป็นใหญ่กว่าพรหม ๑,๐๐๐ องค์ มีอำนาจเฉพาะองค์ละอย่างก็มา มหาพรหมชื่อหาริตะ มีบริวารห้อมล้อม มาอยู่ท่ามกลางพรหม ๑,๐๐๐ องค์นั้น’

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๙ ฉ.ม. โลมาปิ อิญฺชยุนฺติ เตสํ วีตราคานํ โลมานิปิ น จาลยึสุ. อถ มาโร ภิกฺขุสํฆํ อารพฺภ อิมํ คาถมภาสิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๘๖

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”