ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๔๑๘] “บพิตร เปรียบเหมือนคนตาบอดแต่กำเนิดไม่อาจเห็นรูปสีดำและ รูปสีขาว ไม่อาจเห็นรูปสีเขียว ไม่อาจเห็นรูปสีเหลือง ไม่อาจเห็นรูปสีแดง ไม่อาจ เห็นรูปสีแดงฝาง ไม่อาจเห็นรูปที่เรียบและรูปที่ขรุขระ ไม่อาจเห็นรูปดวงดาว ไม่อาจเห็นดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ เขาจะพึงพูดอย่างนี้ว่า

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๑๘] ชจฺจนฺธูปโม มญฺเญ ปฏิภาสีติ ชจฺจนฺโธ วิย อุปฏฺฐาสิ. อรญฺญวนปตฺถานีติ อารญฺญิกงฺคยุตฺตตาย ๓- อรญฺญานิ มหาวนสณฺฑตาย วนปตฺถานิ. ปนฺตานีติ ทูรานิ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

‘รูปสีดำและรูปสีขาวไม่มี คนที่เห็นรูปสีดำและรูปสีขาวก็ไม่มี

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

รูปสีเขียวไม่มี คนที่เห็นรูปสีเขียวก็ไม่มี

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

รูปสีเหลืองไม่มี คนที่เห็นรูปสีเหลืองก็ไม่มี

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๙๑๓

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”