บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
[229] Ke āmagandhā manujesu brahme ete aviddhā idha brūhi dhīra kenāvuṭā vāti pajā kururū āpāyikā nīvutabrahmalokāti. Kodho mosavajjaṃ nikati ca dobbho kadariyatā atimāno ussuyā icchā vicikicchā paraheṭhanā ca lobho ca doso ca mado ca moho etesu yuttā anirāmagandhā āpāyikā nīvutabrahmalokāti.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๓ ฉ.ม., อิ. นิยฺยาเตตฺวา. เอวมุปริปิ ๔ ฉ.ม., อิ. ชานาหิ
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
[230] Yathā kho ahaṃ bhoto āmagandhe bhāsamānassa ājānāmi te na sunimmadayā agāraṃ ajjhāvasatā pabbajissāmahaṃ bho agāramhā anagāriyanti . yassadāni bhavaṃ govindo kālaṃ maññatīti . Athakho bho mahāgovindo brāhmaṇo yena reṇu rājā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā reṇuṃ rājānaṃ etadavoca aññaṃdāni bhavaṃ purohitaṃ pariyesatu yo bhoto rajjaṃ anusāsissati icchāmahaṃ Bho agārasmā anagāriyaṃ pabbajituṃ yathā kho pana me sutaṃ brahmuno āmagandhe bhāsamānassa te na sunimmadayā agāraṃ ajjhāvasatā pabbajissāmahaṃ bho agārasmā anagāriyanti .
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อถ ราชา "ธุวํ จตฺตาโร มาเส ปฏิสลฺลีนสฺส พฺราหฺมณสฺส เคเห โภคา มนฺทา ชาตา"ติ จินฺเตนฺโต ธเนน นิมนฺเตนฺโต "สเจ เต อูนํ กาเมหิ, อหํ ปริปูรยามิ เต"ติ วตฺวา ปุน "กึ นุ โข เอส เอกโก วิหรนฺโต เกนจิ วิหึสิโต ภเวยฺยา"ติ จินฺเตตฺวา
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
[231] Āmantayāmi rājānaṃ reṇuṃ bhūmipatiṃ ahaṃ tvaṃ pajānassu rajjena nāhaṃ porohacce rame. Sace te ūnakāmehi ahaṃ paripūrayāmi te yo taṃ hiṃsati vāremi bhūmisenāpatī ahaṃ tvaṃ pitā ahaṃ putto ca mā no govinda pājahi. Na matthi ūnakāmehi hiṃsito me na vijjati amanussavaco sutvā tasmāhaṃ na gahe rame. Amanusso kathaṃvaṇṇo kante atthaṃ abhāsatha yañca sutvā jahāsi no gehe amhe ca kevale . Upavutthassa me pubbe yiṭṭhakāmassa me sato aggi pajjalito āsi kusapattaparitthato. Tato me brahmā pāturahu brahmalokā sanantano so me pañhaṃ viyākāsi taṃ sutvā na gahe rame. Saddahāmi ahaṃ bhoto yaṃ tvaṃ govinda bhāsasi amanussavaco sutvā kathaṃ vattetha aññathā te taṃ anuvattissāma satthā govinda no bhavaṃ . Maṇi yathā veḷuriyo akāso vimalo subho evaṃ sutvā carissāma govindassānusāsaneti.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
"โย ตํ หึสติ วาเรมิ, ภูมิเสนาปตี อหํ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตฺวํ ปิตา อหํ ปุตฺโต, มา โน โควินฺท ปาชหี"ติ อาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตสฺสตฺโถ:- โย ตํ หึสติ, ตํ วาเรมิ, เกวลํ ตุเมฺห "อสุโก"ติ อาจิกฺขถ, อหเมตฺถ กตฺตพฺพํ ชานิสฺสามีติ. ภูมิเสนาปติ อหนฺติ อถวา อหํ ปฐวิยา สามิ, สฺวาหํ อิมํ รชฺชํ ตุเมฺหเยว ปฏิจฺฉาเปสฺสามิ. ตฺวํ ปิตา อหํ ปุตฺโตติ ตฺวํ ปิติฏฺฐาเน ฐสฺสสิ, อหํ ปุตฺตฏฺฐาเน. โส ตฺวํ มม มนํ หริตฺวา อตฺตโนเยว ๑- มา โน โควินฺท ๑- ปาชหีติ, ๒- ยถา อิจฺฉสิ, ตถา ปวตฺตย ๓- อหํ ปน ตว มนํเยว อนุวตฺตนฺโต ตยา ทินฺนํ ปิณฺฑํ ปริภุญฺชนฺโต ตํ อสิจมฺมหตฺโถ วา อุปฏฺฐหิสฺสามิ, รถํ วา เต ปาเชสฺสามิ. "มา โน โควินฺท ปาชหี"ติปิ ๔- ปาโฐ. ตสฺสตฺโถ:- ตฺวํ ปิติฏฺฐาเน ติฏฺฐ, อหํ ปุตฺตฏฺฐาเน ฐสฺสามิ. มา โน ตฺวํ โภ โควินฺท ปาชหิ มา ปริจฺจชีติ. อถ มหาปุริโส ยํ ราชา จินฺเตสิ, ตสฺส อตฺตนิ อภาวํ ทสฺเสนฺโต
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
"น มตฺถิ อูนํ กาเมหิ, หึสิตา ๕- เม น วิชฺชติ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อมนุสฺสวโจ สุตฺวา, ตสฺมาหํ น คเห รเม"ติ อาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตตฺถ น มตฺถีติ น เม อตฺถิ. คเหติ เคเห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อถ นํ ราชา ปุจฺฉิ:-
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
"อมนุสฺโส กถํวณฺโณ, กนฺเต ๖- อตฺถํ อภาสถ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ยญฺจ สุตฺวา ชหาสิ โน, เคเห อเมฺห จ เกวเล"ติ. ๗-
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตตฺถ ชหาสิ โน, เคเห อเมฺห จ เกวเลติ พฺราหฺมณสฺส สมฺปตฺติภริเต เคเห สงฺคหวเสน อตฺตโน เคเห กโรนฺโต ยํ สุตฺวา อมฺหากํ เคเห จ อเมฺห จ เกวเล จ สพฺเพ อปริเสเส ชมพูทีปวาสิโน ชหาสีติ วทติ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๓ ฉ.ม. ปวตฺตสฺสุ. อิ. ปวตฺตสุ ๔ ฉ.ม.,อิ. ปชหีติปิ ๕ ก. หึสา จ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๖ ฉ.ม. กึ เต ๗ ฉ.ม. เกวลีติ เอวมุปริปิ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อถสฺส อาจิกฺขนฺโต มหาปุริโส อุปวุตฺถสฺส เม ปุพฺเพติ อาทิมาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตตฺถ อุปวตฺถสฺสาติ จตฺตาโร มาเส เอกีภาวํ อุปคนฺตฺวา วุตฺถสฺส. ยิฏฺฐกามสฺส เม สโตติ ยชิตุกามสฺส เม สมานสฺส. อคฺคิ ปชฺชลิโต อาสิ, กุสปตฺตปริตฺถโตติ กุสปตฺเตหิ ปริตฺถโต สปฺปิทธิมธุอาทีนิ ปกฺขิปิตฺวา อคฺคิ ปชฺชลยิตุมารทฺโธ ๑- อาสิ, เอวํ อคฺคึ ชาเลตฺวา "มหาชนสฺส ทานํ ทสฺสามา"ติ ๒- เอวํ จินฺเตตฺวา ฐิตสฺส มมาติ อยเมตฺถ อตฺโถ. สนนฺตโนติ สนงฺกุมาโร พฺรหฺมา. ตโต ราชา สยํปิ ปพฺพชิตุกาโม หุตฺวา สทฺทหามีติ อาทิมาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตตฺถ กถํ วตฺเตถ อญฺญถาติ กถํ ตุเมฺห อญฺญถา วตฺติสฺสถ. เต ตํ อนุวตฺติสฺสามาติ เต มยํปิ ตุเมฺหเยว อนุวตฺติสฺสาม, อนุปพฺพชิสฺสามาติ อตฺโถ. "อนุวชิสฺสามา"ติปิ ปาโฐ, ตสฺส อนุคจฺฉิสฺสามาติ อตฺโถ. อกาโสติ ๓- นิกฺกาโส ๓- อกกฺกโส. โควินฺทสฺสานุสาสเนติ ตว โควินฺทสฺส สาสเน. ภวนฺตํ โควินฺทเมว สตฺถารํ กตฺวา ๔- จริสฺสามาติ วทติ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ฉขตฺติยอามนฺตนาวณฺณนา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๓๒๒] เยน เต ฉ ขตฺติยา, เตนุปสงฺกมีติ เรณุราชานํ "สาธุ มหาราช รชฺชํ นาม มาตรํปิ ปิตรํปิ ภาตรํปิ ภคินิอาทโยปิ มาเรตฺวา คณฺหนฺเตสุ สตฺเตสุ เอวํ มหนฺตํ รชฺชสิรึ ปหาย ปพฺพชิตุกาเมน อุฬารํ มหาราเชน กตนฺ"ติ อุปตฺถมฺเภตฺวา ทฬฺหตรมสฺส อุสฺสาหํ กตฺวา อุปสงฺกมิ. เอวํ สมจินฺเตสุนฺติ รญฺโญ จินฺติตนเยเนว กทาจิ พฺราหฺมณสฺส โภคา ปริหีนา ภเวยฺยุนฺติ มญฺญมานา สมจินฺเตสุํ. ธเนน สิกฺเขยฺยามาติ อุปลาเปยฺยาม สงฺคเณฺหยฺยาม. ตาวตกํ อาหริยตนฺติ ตาวตกํ อาหราเปยฺยตุ ๕- คณฺหาเปยฺยตุ, ๕- ยตฺตกํ อิจฺฉถ, ตตฺตกํ คเณฺหยฺยาติ วุตฺตํ โหติ ภวนฺตานํเยว วาหสาติ ๖- ภวนฺเต ปจฺจยํ กตฺวา, ตุเมฺหหิ ทินฺนตฺตาเยว ปหูตํ สาปเตยฺยํ ชาตํ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๓-๓ ฉ.ม.,อิ. อกาโจติ นิกฺกาโจ ๔ ฉ.ม.,อิ. กริตฺวา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๕-๕ ฉ.ม. อาหราปิยตุ คณฺหิยตุ, ๖ ก. ตถา สาปเตยฺยนฺติ