อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
สัตตภู พรหมทัตต์ เวสสภู พร้อมกับภรตะ เรณุ และ
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
[306] Yena te cha khattiyāti ye te "sahāyā"ti vuttā cha khattiyā, te kira reṇussa ekapitikā kaniṭṭhabhātaro, tasmā mahāgovindo "ayaṃ abhisitto etesaṃ rajjasaṃvibhāgaṃ kareyya vā na vā, yannūnāhaṃ te paṭikacceva reṇussa santikaṃ pesetvā paṭiññaṃ paṭiggaṇhāpeyyan"ti cintetvā yena te cha khattiyā tenupasaṅkami. Rājakattāroti rājakārakā amaccā.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
สองธตรฐะ ทั้ง ๗ องค์นี้ได้เป็นผู้ทรงภาระในครั้งนั้น
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
[307] Madanīyā kāmāti madakarā pamādakarā kāmā. Gacchante gacchante kāle esa anussarituṃpi na sakkuṇeyya, tasmā āyantu bhonto, āgacchantūti attho.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
เป็นพระนาม แม้แห่งพระราชาทั้งเจ็ดพระองค์เหล่านั้น. จริงอยู่ ในเจ็ดพระองค์เหล่านั้น ได้แก่องค์เหล่านี้ คือสัตตภู ๑ พรหมทัตต์ ๑ เวสสภู ๑ พร้อมกับเวสสภูนั้นแล คือ ภรตะ ๑ เรณุ ๑ ส่วนธตรฐะมีสองพระองค์.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
บทว่า ทั้ง ๗ องค์ทรงมีภาระ คือ ทรงเป็นผู้มีพระภาระ ได้แก่ทรงเป็นมหาราชในพื้นชมพูทวีป. จบ การพรรณนาในปฐมภาณวาร
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที