อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตตฺถ ยทา ราชาโน อธมฺมิกา โหนฺติ, ตทา อุปราชา ๕- เสนาปติ เสฏฺฐี สกลนครํ สกลรฏฺฐํ อธมฺมิกเมว โหติ. อถ เตสํ อารกฺขเทวตา, ตาสํ เทวตานํ มิตฺตา ภุมฺมา เทวตา, ๖- ภุมฺมเทวตานํ ๗- มิตฺตา อากาสฏฺฐกเทวตา,

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Tattha yadā rājāno adhammikā honti, tadā uparājā senāpati seṭṭhī sakalanagaraṃ sakalaraṭṭhaṃ adhammikameva hoti. Atha tesaṃ ārakkhadevatā, tāsaṃ devatānaṃ mittā bhummā devatā, bhummadevatānaṃ mittā ākāsaṭṭhakadevatā,

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ อิ. ชีวิ. เอวมุปริปิ ๔ สี. พกฺกุลตฺเถโร

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@3 i. jīvi. evamuparipi 4 Sī. bakkulatthero

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ ฉ.ม., อิ. อุปราชาโน, ๖ ฉ.ม. ภูมฏฺฐเทวตา ๗ ฉ.ม., อิ. ตาสํ เทวตานํ อากาสฏฺฐกเทวตานํ มิตฺตา อุณฺหวลาหกา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา อพฺภวลาหกา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา สีตวลาหกา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา วสฺสวลาหกา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา จาตุมฺมหาราชิกา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา ตาวตึสา เทวตา, ตาสํ มิตฺตา ยามา เทวตาติ เอวมาทิ เอวํ ยาว ภวคฺคา ฐเปตฺวา อริยสาวเก สพฺเพ เทวา พฺรหฺมปริสาปิ ๑- อธมฺมิกา โหนฺติ. ตาสํ อธมฺมิกตาย วิสมํ จนฺทิมสุริยา ปริหรนฺติ, วาโต ยถามคฺเคน น วายติ, ยถามคฺเคน อวายนฺโต ๒- อากาสฏฺฐกวิมานานิ โขเภติ, วิมาเนสุ โขภิเตสุ เทวตานํ กีฬนตฺถาย จิตฺตานิ น นมนฺติ, เทวตานํ กีฬนตฺถาย จิตฺเตสุ อนมนฺเตสุ สีตุณฺหเภโท อุตุ ยถากาเลน น สมฺปชฺชติ, ตสฺมึ อสมฺปชฺชนฺเต น จ สมฺมา เทโว วสฺสติ, กทาจิ วสฺสติ, กทาจิ น วสฺสติ, กตฺถจิ วสฺสติ, กตฺถจิ น วสฺสติ, วสฺสนฺโต ปน ๓- วปฺปกาเล องฺกุรกาเล นาฬกาเล ปุปฺผกาเล ขีรคฺคหณาทิกาเลสุ ยถา ยถา สสฺสานํ อุปกาโร น โหติ, ตถา ตถา วสฺสติ ๔- จิรํ วิคจฺฉติ จ, ๔- เตน สสฺสานิ วิสมปากานิ โหนฺติ วิคตคนฺธวณฺณรสาทิสมฺปตฺตีนิ ๕- เอกภาชเน ปกฺขิตฺตตณฺฑุเลสุปิ เอกสฺมึ ปเทเส ภตฺตํ อุตฺตณฺฑุลํ โหติ เอกสฺมึ อติกิลินฺนํ เอกสฺมึ สมฺปากํ, ๖- ตํ ปริภุตฺตํ กุจฺฉิยํปิ ตีหากาเรหิ คจฺฉติ. เตน สตฺตา พหวาพาธา เจว โหนฺติ อปฺปายุกา จ. เอวํ ตาว อุตุโภชนวเสน อายุ หายติ. ๗-

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@5 cha.Ma., i. uparājāno, 6 cha.Ma. bhūmaṭṭhadevatā 7 cha.Ma., i. tāsaṃ devatānaṃ Ākāsaṭṭhakadevatānaṃ mittā uṇhavalāhakā devatā, tāsaṃ mittā abbhavalāhakā devatā, tāsaṃ mittā sītavalāhakā devatā, tāsaṃ mittā vassavalāhakā devatā, tāsaṃ mittā cātummahārājikā devatā, tāsaṃ mittā tāvatiṃsā devatā, tāsaṃ mittā yāmā devatāti evamādi evaṃ yāva bhavaggā ṭhapetvā ariyasāvake sabbe devā brahmaparisāpi adhammikā honti. Tāsaṃ adhammikatāya visamaṃ candimasuriyā pariharanti, vāto yathāmaggena na vāyati, yathāmaggena avāyanto ākāsaṭṭhakavimānāni khobheti, vimānesu khobhitesu devatānaṃ kīḷanatthāya cittāni na namanti, devatānaṃ kīḷanatthāya cittesu anamantesu sītuṇhabhedo utu yathākālena na sampajjati, tasmiṃ asampajjante na ca sammā devo vassati, kadāci vassati, kadāci na vassati, katthaci vassati, katthaci na vassati, vassanto pana vappakāle aṅkurakāle nāḷakāle pupphakāle khīraggahaṇādikālesu yathā yathā sassānaṃ upakāro na hoti, tathā tathā vassati ciraṃ vigacchati ca, tena sassāni visamapākāni honti vigatagandhavaṇṇarasādisampattīni ekabhājane pakkhittataṇḍulesupi ekasmiṃ padese bhattaṃ uttaṇḍulaṃ hoti ekasmiṃ atikilinnaṃ ekasmiṃ sampākaṃ, taṃ paribhuttaṃ kucchiyaṃpi tīhākārehi gacchati. Tena sattā bahavābādhā ceva honti appāyukā ca. Evaṃ tāva utubhojanavasena āyu hāyati.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”