อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เอตฺตาวตา กึ กถิตํ โหติ? วฏฺฏกถา กถิตา โหติ. ภควา หิ วฏฺฏกถํ กเถนฺโต กตฺถจิ อวิชฺชาสีเสน กเถสิ, ๓- กตฺถจิ ตณฺหาสีเสน, กตฺถจิ ทิฏฺฐิสีเสน. ตตฺถ "ปุริมา ภิกฺขเว โกฏิ น ปญฺญายติ อวิชฺชาย `อิโต ปุพฺเพ อวิชฺชา นาโหสิ, อถ ปจฺฉา สมฺภวี'ติ, เอวญฺจิทํ ภิกฺขเว วุจฺจติ. อถ จ ปน ปญฺญายติ อิทปฺปจฺจยา อวิชฺชา"ติ ๔- เอวํ อวิชฺชาสีเสน กถิตา. "ปุริมา ภิกฺขเว โกฏิ น ปญฺญายติ ภวตญฺหาย `อิโต ปุพฺเพ ภวตณฺหา นาโหสิ, อถ ปจฺฉา สมฺภวี'ติ, เอวญฺจิทํ ภิกฺขเว วุจฺจติ. อถ จ ปน ปญฺญายติ อิทปฺปจฺจยา ภวตญฺหาติ ๕- เอวํ ตณฺหาสีเสน กถิตา. "ปุริมา ภิกฺขเว โกฏิ น ปญฺญายติ ภวทิฏฺฐิยา `อิโต ปุพฺเพ ภวทิฏฺฐิ นาโหสิ, อถ ปจฺฉา สมฺภวี'ติ, เอวญฺจิทํ ภิกฺขเว วุจฺจติ. อถ จ ปน ปญฺญายติ อิทปฺปจฺจยา ภวทิฏฺฐี"ติ เอวํ ทิฏฺฐิสีเสน กถิตา. อิธาปิ ทิฏฺฐิสีเสเนว กถิตา. ทิฏฺฐิคติโก หิ สุขาทิเวทนํ อตฺตาติ คเหตฺวา อหํการมมํการปรามาสวเสน สพฺพภวโยนิคติวิญฺญาณฏฺฐิติสตฺตาวาเสสุ ตโต ตโต จวิตฺวา ตตฺถ ตตฺถ อุปปชฺชนฺโต มหาสมุทฺเท วาตุกฺขิตฺตนาวา วิย สตฺตํ สมิตํ ปริพฺภมติ, วฏฺฏโต สีสํ อุกฺขิปิตุํเยว น สกฺโกติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๑๒๖] อิติ ภควา ปจฺจยาการมุฬฺหสฺส ทิฏฺฐิคติกสฺส เอตฺตเกน กถามคฺเคน วฏฺฏํ กเถตฺวา อิทานิ วิวฏฺฏํ กเถนฺโต ยโต โข ปน อานนฺท ภิกฺขูติ อาทิมาห.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[126] Iti bhagavā paccayākāramuḷhassa diṭṭhigatikassa ettakena kathāmaggena vaṭṭaṃ kathetvā idāni vivaṭṭaṃ kathento yato kho pana ānanda bhikkhūti ādimāha.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ องฺ. ทสก ๒๔/๖๑/๙๐ อวิชฺชาสุตฺต ๕ องฺ. ทสก ๒๔/๖๒/๙๒ ตณฺหาสุตฺต

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหานิทานสูตร”