อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๓ องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๕๕/๗๘ มาตุปุตฺตสุตฺต (สฺยา) ๔ ฉ.ม.,อิ. อาลปนฺเตน ปนาติ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๕ ฉ.ม.,อิ. ภนฺเตติ อยํ น ทิสฺสติ มาตุมตฺตีสุ มาตุจิตฺตํ อุปฏฺฐเปถ, ภคินีมตฺตีสุ ภคินีจิตฺตํ อุปฏฺฐเปถ, ธีตุมตฺตีสุ ธีตุจิตฺตํ อุฏฺฐเปถา"ติ ๑- อิทํ โอวาทํ สนฺธาย สติ อานนฺท อุปฏฺฐเปตพฺพาติ อาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๒๐๔] อพฺยาวฏาติ อตนฺติพทฺธา นิรุสฺสุกฺกา โหถ. สทตฺเถ ๒- ฆฏถาติ อุตฺตมตฺเถ อรหตฺเต ฆฏถ. อนุยุญฺชถาติ ตทธิคมาย อนุโยคํ กโรถ. อปฺปมตฺตาติ ตตฺถ อวิปฺปวุฏฺฐสตี. ๓- วิริยาตาปโยเคน อาตาปิโน. กาเย จ ชีวิเต จ นิรเปกฺขตาย ปหิตตฺตา เปสิตจิตฺตา วิหรถ.
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
[204] Abyāvaṭāti atantibaddhā nirussukkā hotha. Sadatthe ghaṭathāti uttamatthe arahatte ghaṭatha. Anuyuñjathāti tadadhigamāya anuyogaṃ karotha. Appamattāti tattha avippavuṭṭhasatī. Viriyātāpayogena ātāpino. Kāye ca jīvite ca nirapekkhatāya pahitattā pesitacittā viharatha.