อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๕๕/๗๘ มาตุปุตฺตสุตฺต (สฺยา) ๔ ฉ.ม.,อิ. อาลปนฺเตน ปนาติ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ ฉ.ม.,อิ. ภนฺเตติ อยํ น ทิสฺสติ มาตุมตฺตีสุ มาตุจิตฺตํ อุปฏฺฐเปถ, ภคินีมตฺตีสุ ภคินีจิตฺตํ อุปฏฺฐเปถ, ธีตุมตฺตีสุ ธีตุจิตฺตํ อุฏฺฐเปถา"ติ ๑- อิทํ โอวาทํ สนฺธาย สติ อานนฺท อุปฏฺฐเปตพฺพาติ อาห.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๐๔] อพฺยาวฏาติ อตนฺติพทฺธา นิรุสฺสุกฺกา โหถ. สทตฺเถ ๒- ฆฏถาติ อุตฺตมตฺเถ อรหตฺเต ฆฏถ. อนุยุญฺชถาติ ตทธิคมาย อนุโยคํ กโรถ. อปฺปมตฺตาติ ตตฺถ อวิปฺปวุฏฺฐสตี. ๓- วิริยาตาปโยเคน อาตาปิโน. กาเย จ ชีวิเต จ นิรเปกฺขตาย ปหิตตฺตา เปสิตจิตฺตา วิหรถ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[204] Abyāvaṭāti atantibaddhā nirussukkā hotha. Sadatthe ghaṭathāti uttamatthe arahatte ghaṭatha. Anuyuñjathāti tadadhigamāya anuyogaṃ karotha. Appamattāti tattha avippavuṭṭhasatī. Viriyātāpayogena ātāpino. Kāye ca jīvite ca nirapekkhatāya pahitattā pesitacittā viharatha.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”