อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตยิทํ ทิพฺพานุภาวยุตฺตตฺตา ทิพฺพนฺติ วุตฺตํ. สหสฺสํ อสฺส อรานนฺติ สหสฺสารํ. สห เนมิยา, สห นาภิยา จาติ สเนมิกํ สนาภิกํ. สพฺเพหิ อากาเรหิ ปริปูรนฺติ ๙- สพฺพาการปริปูรํ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Tayidaṃ dibbānubhāvayuttattā dibbanti vuttaṃ. Sahassaṃ assa arānanti sahassāraṃ. Saha nemiyā, saha nābhiyā cāti sanemikaṃ sanābhikaṃ. Sabbehi ākārehi paripūranti sabbākāraparipūraṃ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@ จาเลตฺวา ๔ ฉ.ม.,อิ. กริตฺวา ๕ ฉ.ม.,อิ. ทานาทิมยํ ๖ อิ. อาวชฺเชนฺโต

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@ cāletvā 4 cha.Ma.,i. karitvā 5 cha.Ma.,i. dānādimayaṃ 6 i. āvajjento

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ก. ภินฺทยมานํ ๘ ฉ.ม. อลงฺกุรุมานํ. อิ. อลงฺกริยมานํ ๙ ฉ.ม.,อิ. ปริปุณฺณนฺติ

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@7 ka. bhindayamānaṃ 8 cha.Ma. alaṅkurumānaṃ. i. alaṅkariyamānaṃ 9 cha.Ma.,i. paripuṇṇanti

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”