อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๕๒] สมเวปากินิยาติ สมวิปากินิยา. ๖- คหณิยาติ กมฺมชเตโช- ธาตุยา. ตตฺถ ยสฺส ภุตฺตมตฺโตว อาหาโร ชีรติ, ยสฺส วา ปน ปุฏภตฺตํ วิย ตเถว ติฏฺฐติ, อุโภเปเตน สมเวปากินิยา สมนฺนาคตา. ยสฺส ปน ปุน ภตฺตกาเล ภตฺตจฺฉนฺโท อุปฺปชฺชเตว, อยํ สมเวปากินิยา สมนฺนาคโตติ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[252] Samavepākiniyāti samavipākiniyā. Gahaṇiyāti kammajatejo- dhātuyā. Tattha yassa bhuttamattova āhāro jīrati, yassa vā pana puṭabhattaṃ viya tatheva tiṭṭhati, ubhopetena samavepākiniyā samannāgatā. Yassa pana puna bhattakāle bhattacchando uppajjateva, ayaṃ samavepākiniyā samannāgatoti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔-๔ ฉ.ม.,อิ. ราชปริสาย จิตฺตาจารํ ๕ ฉ.ม.,อิ. ปวาเรสิ ๖ ฉ.ม. อิ. สมวิปาจนิยา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ธมฺมปาสาทโปกฺขรณิวณฺณนา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”