อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๙๑] ตํ กึ มญฺญติ ภวนฺติ อิมินา เกวลํ เวสฺสวณํ ปุจฺฉติ, น ปนสฺส เอวรูโป สตฺถา นาโหสีติ วา น ภวิสฺสตีติ วา ลทฺธิ อตฺถิ. สพฺพพุทฺธานญฺหิ อภิสมเย วิเสโส นตฺถิ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[291] Taṃ kiṃ maññati bhavanti iminā kevalaṃ vessavaṇaṃ pucchati, na panassa evarūpo satthā nāhosīti vā na bhavissatīti vā laddhi atthi. Sabbabuddhānañhi abhisamaye viseso natthi.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๙๒] สายํ ปริสายนฺติ ๑- อตฺตโน ปริสายํ. ตยิทํ พฺรหฺมจริยนฺติ ตํ อิทํ สกลํ สิกฺขตฺตยํ พฺรหฺมจริยํ. เสสํ อุตฺตานเมว. อิมานิ ปน ปทานิ ธมฺมสงฺคาหกตฺเถเรหิ ฐปิตานีติ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[292] Sāyaṃ parisāyanti attano parisāyaṃ. Tayidaṃ brahmacariyanti taṃ idaṃ sakalaṃ sikkhattayaṃ brahmacariyaṃ. Sesaṃ uttānameva. Imāni pana padāni dhammasaṅgāhakattherehi ṭhapitānīti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ชนวสภสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ชนวสภสูตร”