อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ราชาว รญฺญนฺติ อหํ หิ โภ เอตรหิ ปกติรญฺญํ มชฺเฌ จกฺกวตฺติราชา วิย. พฺรหฺมาว พฺราหฺมณานนฺติ ๒- ปกติพฺราหฺมณานํ ๓- มชฺเฌ มหาพฺรหฺมสทิโส. เทวตาว คหปติกานนฺติ อวเสสคหปติกานํ ปนมฺหิ สกฺกเทวราชสทิโส.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภริยานํ อามนฺตนาวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๒๕] จตฺตาลีสา ภริยา สาทิสิโยติ สาทิสิโย จตฺตาลีสาว ภริยา, อญฺญา ปนสฺส ตีสุ วเยสุ นาฏกิตฺถิโย พหุกาเยว.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[325] Cattālīsā bhariyā sādisiyoti sādisiyo cattālīsāva bhariyā, aññā panassa tīsu vayesu nāṭakitthiyo bahukāyeva.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”