อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ติณฺณํ ปารคตํ ปรินิพฺพุตํ ฐิตตฺตํ

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

tiṇṇaṃ pāragataṃ parinibbutaṃ ṭhitattaṃ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

นิกฺขมฺม ฆรา ปนุชฺช กาเม

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

nikkhamma gharā panujja kāme

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

กถํ ภิกฺขุ สมฺมา โส โลเก ปริพฺพเชยฺยา"ติ ๔- คาถํ อภาสิ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

kathaṃ bhikkhu sammā so loke paribbajeyyā"ti gāthaṃ abhāsi.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สตฺถา เทวตานํ ตาว จิตฺตกลฺลตาชนนตฺถํ อาคตาคตานํ นามโคตฺตานิ กเถสฺสามีติ จินฺเตตฺวา อาจิกฺขิสฺสามิ ภิกฺขเวติ อาทิมาห.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Satthā devatānaṃ tāva cittakallatājananatthaṃ āgatāgatānaṃ nāmagottāni kathessāmīti cintetvā ācikkhissāmi bhikkhaveti ādimāha.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”