อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เย นาคราเช สหสา หรนฺตีติ เย อิเม วุตฺตปฺปกาเร นาเค โลภาภิภูตา สาหสิกํ ๑- กตฺวา หรนฺติ คณฺหนฺติ. ทิพฺพา ทิชา ปกฺขิ วิสุทฺธจกฺขูติ ทิพฺพานุภาวโต ทิพฺพา มาตุกุจฺฉิโต อณฺฑโกสโต จาติ เทฺว วาเร ชาตาติ ทิชา ปกฺขยุตฺตตาย ปกฺขี โยชนสตนฺตเรปิ โยชนสหสฺสนฺตเรปิ นาเค ทสฺสนสมตฺถจกฺขุตาย วิสุทฺธจกฺขู. เวหายสา ๒- เต วนมชฺฌปตฺตาติ เต อากาเสเนว อิมํ มหาวนํ สมฺปตฺตา. จิตฺรา สุปณฺณา อิติ เตสํ นามนฺติ เตสํ "จิตฺรสุปณฺณา"ติ นามํ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อภยนฺตทา นาคราชานมาสิ, สุปณฺณโต เขมมกาสิ พุทฺโธติ ตสฺมา สพฺเพปิ เต อญฺญมญฺญํ สณฺหาหิ วาจาหิ อุปวฺหยนฺตา มิตฺตา วิย พนฺธวา วิย จ สมุลฺลปนฺตา สมฺโมทมานา อาลิงฺคนฺตา หตฺเถ คณฺหนฺตา อํสกูเฏ หตฺถํ ฐเปนฺตา หฏฺฐตุฏฺฐจิตฺตา. นาคา สุปณฺณา สรณมกํสุ พุทฺธนฺติ พุทฺธํเยว เต สรณํ คตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๓๙] เยปิ ปุพฺเพ ชิตา วชิรหตฺเถนาติ อินฺเทน เทวรญฺญา ชิตา. สมุทฺทํ อสุรา สิตาติ มหาสมุทฺทวาสิโน ๓- สุชาตาย อสุรกญฺญาย การณา สพฺเพปิ ภาตโร วาสวสฺเสเต, อิทฺธิมนฺโต ยสสฺสิโน.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[339] Yepi pubbe jitā vajirahatthenāti indena devaraññā jitā. Samuddaṃ asurā sitāti mahāsamuddavāsino sujātāya asurakaññāya kāraṇā sabbepi bhātaro vāsavassete, iddhimanto yasassino.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เตสุ กาลกญฺชา ๔- มหาภิสฺมาติ ๕- กาลกญฺชา จ มหนฺเต ภึสเน อตฺตภาเว มาเปตฺวา อาคมึสุ. อสุรา ทานเวฆสาติ ทานเวฆสา นาม อญฺเญ ธนุคฺคหอสุรา. เวปจิตฺติ สุจิตฺติ จ, ปหาราโท นมุจี สหาติ เวปจิตฺติ อสุโร, สุจิตฺติ อสุโร จาติ เอเต จ อสุรา. นมุจี สหาติ นมุจิ จ มาโร เทวปุตฺโต เอเตหิ สเหว อาคโต. อิเม อสุรา มหาสมุทฺทวาสิโน, อยํ ปรนิมฺมิตเทวโลกวาสี, กสฺมา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”