อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อุปปนฺโน ชุติมนฺโต ภิสฺมากาโย ยสสฺสิโสติ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เอตฺถ สหสฺสพฺรหฺมโลกานนฺติ เอกองฺคุลิยา เอกสหสฺสจกฺกวาเฬ ทสหิ องฺคุลีหิ ทสสหสฺสจกฺกวาเฬ อาโลกกรณสมตฺถานํ ๑- มหาพฺรหฺมานํ สหสฺสํ อาคตํ. มหาพฺรหฺมาภิติฏฺฐตีติ ยตฺถ เอเกโก มหาพฺรหฺมา อญฺเญ พฺรหฺมาโน ๒- อภิภวิตฺวา ติฏฺฐติ, อุปปนฺโนติ พฺรหฺมโลเก นิพฺพตฺโต. ชุติมนฺโตติ อานุภาวสมฺปนฺโน. ภิสฺมากาโยติ มหากาโย, ทฺวีหิ ตีหิ มาคธิเกหิ ๓- คามกฺเขตฺเตหิ สมปฺปมาณอตฺตภาโว. ยสสฺสิโสติ อตฺตภาวสิริสงฺขาเตน ยเสน สมนฺนาคโต.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ทเสตฺถ อิสฺสรา อาคู, ปจฺเจกวสวตฺติโนติ เอตสฺมึ ๔- จ พฺรหฺมสหสฺเสเยว ปาฏิเยกฺกํ ปาฏิเยกฺกํ วสํ วตฺเตนฺติ, เอวรูปา ทส อิสฺสรา มหาพฺรหฺมาโน อาคตา. เตสญฺจ มชฺฌโต อาคา, หาริโต ปริวาริโตติ เตสํ ปน พฺรหฺมานํ มชฺเฌ หาริโต นาม มหาพฺรหฺมา สตสหสฺสพฺรหฺมปริวาโร อาคโต

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๔๒] เต จ สพฺเพ อภิกฺกนฺเต, สินฺเท ๕- เทเว สพฺรหฺมเกติ เต สพฺเพปิ สกฺกํ เทวราชานํ เชฏฺฐกํ กตฺวา อาคเต เทวกาเย, หาริตมหาพฺรหฺมานํ เชฏฺฐกํ กตฺวา อาคเต พฺรหฺมกาเย จ.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[342] Te ca sabbe abhikkante, sinde deve sabrahmaketi te sabbepi sakkaṃ devarājānaṃ jeṭṭhakaṃ katvā āgate devakāye, hāritamahābrahmānaṃ jeṭṭhakaṃ katvā āgate brahmakāye ca.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”