อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ปฐมภาณวารวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ชิณฺณปุริสวณฺณนา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๔๓] ทุติยภาณวาเร โคปานสิวงฺกนฺติ โคปานสิ วิย วงฺกํ. ภคฺคนฺติ ๖- ขนฺเธ, กฏิยํ, ชชานูสูติ ตีสุ ฐาเนสุ ภคฺควงฺกํ. ๗- ทณฺฑปรายนนฺติ ทณฺฑคติกํ ทณฺฑปฏิสรณํ. อาตุรนฺติ ชราตุรํ. คตโยพฺพนฺติ อติกฺกนฺตโยพฺพนํ ปจฺฉิมวเย ฐิตํ ทิสฺวาติ อฑฺฒโยชนปฺปมาเณน พลกาเยน ปริวุโต สุสํวิหิตารกฺโขปิ คจฺฉนฺโต ยทา รโถ ปุรโต โหติ, ปจฺฉโต ๘- พลกาโย, ตาทิเส โอกาเส
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
[43] Dutiyabhāṇavāre gopānasivaṅkanti gopānasi viya vaṅkaṃ. Bhagganti khandhe, kaṭiyaṃ, jajānūsūti tīsu ṭhānesu bhaggavaṅkaṃ. Daṇḍaparāyananti daṇḍagatikaṃ daṇḍapaṭisaraṇaṃ. Āturanti jarāturaṃ. Gatayobbanti atikkantayobbanaṃ pacchimavaye ṭhitaṃ disvāti aḍḍhayojanappamāṇena balakāyena parivuto susaṃvihitārakkhopi gacchanto yadā ratho purato hoti, pacchato balakāyo, tādise okāse
อรรถกถาบาลี อักษรไทย