อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า สฺวากฺขาโต เป็นต้น ท่านพรรณนาไว้แล้วในวิสุทธิมรรค.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๒ บริขารแห่งสมาธิ ในที่นี้หมายถึงบริวาร หรือองค์ประกอบของมรรคสมาธิ (ที.ม.อ. ๒๙๐/๒๕๗,

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า อปารุตา ความว่า เปิดแล้ว.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@องฺ.สตฺตก.อ. ๓/๔๔-๔๕/๑๘๒)

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า อมตสฺส ความว่า นิพพาน.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๓ อุปนิสะ หมายถึงอุปนิสัย ในที่นี้ได้แก่หมวดธรรมที่เป็นเหตุทำหน้าที่ร่วมกัน (ที.ม.อ. ๒๙๐/๒๕๗,

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า ทฺวารา ความว่า ทางเข้า.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@ที.ม.ฏีกา ๒๙๐/๒๖๗) ผู้มีสัมมาสติ จึงมีสัมมาสมาธิ ผู้มีสัมมาสมาธิ จึงมีสัมมาญาณะ ผู้มีสัมมาญาณะ จึงมีสัมมาวิมุตติ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๓๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ชนวสภสูตร”