อรรถกถาบาลี อักษรไทย

"อนฺธกาโร วต โภ โลเก ภวิสฺสติ, ตมาภิภูตา ๗- สตฺตา อปาเย ปูเรสฺสนฺติ, ฉ เทวโลกา นว พรฺหฺมโลกา สุญฺญา ภวิสฺสนฺตี"ติ อนตฺตมนา โหนฺติ. ปุปฺผิตกาเล ปน ปุปฺผํ ทิสฺวา "สพฺพญฺญุโพธิสตฺเตสุ มาตุ กุจฺฉึ โอกฺกมนฺเตสุ นิกฺขมนฺเตสุ สมฺพุชฺฌนฺเตสุ ธมฺมจกฺกํ ปวตฺเตนฺเตสุ ยมกปาฏิหาริยํ กโรนฺเตสุ เทโวโรหณํ กโรนฺเตสุ อายุสงฺขารํ โอสฺสชฺชนฺเตสุ ๘- ปรินิพฺพายนฺเตสุ ทสสหสฺสจกฺกวาฬกมฺปนาทีนิ ปาฏิหาริยานิ ทกฺขิสฺสามา"ติ จ, ๙- "จตฺตาโร อปายา ปริหายิสฺสนฺติ, ฉ เทวโลกา นว พรหมโลกา ปริปูริสฺสนฺตี"ติ จ อตฺตมนา อุทานํ อุทาเนนฺตา อตฺตโน อตฺตโน พฺรหฺมโลกํ คจฺฉนฺติ. อิมสฺมึ ปน กปฺเป ปญฺจ ปทุมานิ อุปฺปชฺชึสุ. เตสํ นิมิตฺตานํ อานุภาเวน จตฺตาโร พุทฺธา อุปฺปนฺนา, ปญฺจโม อุปฺปชฺชิสฺสตีติ สุทฺธาวาสพรหมาโนปิ ตานิ ปทุมานิ ทิสฺวา อิมมตฺถํ ชานึสุ. เตน วุตฺตํ "อญฺเญสํปิ ปากฏํ โหตี"ติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

พระสิขีพุทธเจ้า มีการประชุมพระสาวก ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ มีภิกษุ ๑๐๐,๐๐๐ รูป ครั้งที่ ๒ มีภิกษุ ๘๐,๐๐๐ รูป ครั้งที่ ๓ มีภิกษุ ๗๐,๐๐๐ รูป พระสาวกที่เข้า ประชุมทั้ง ๓ ครั้ง ล้วนแต่เป็นพระขีณาสพ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

พระเวสสภูพุทธเจ้า มีการประชุมพระสาวก ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ มีภิกษุ ๘๐,๐๐๐ รูป ครั้งที่ ๒ มีภิกษุ ๗๐,๐๐๐ รูป ครั้งที่ ๓ มีภิกษุ ๖๐,๐๐๐ รูป พระสาวก ที่เข้าประชุมทั้ง ๓ ครั้ง ล้วนแต่เป็นพระขีณาสพ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ ฉ.ม. ธมกรณมุเข. ๕ ฉ.ม. สณฺฐหติ. ๖ อิ. อุปฺปชฺชมานา.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@เชิงอรรถ :

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ฉ.ม. มตา มตา, อิ. มตมาตา. ๘ อิ. วิสฺสชฺชนฺเตสุ ๙ อิ. จ สทฺโท น ทิสฺสติ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๑ ต้นอัสสัตถะ ในที่นี้หมายถึงต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ กล่าวคือพระพุทธเจ้าทั้งหลายได้ตรัสรู้ ณ ควงต้นไม้

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๑

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”