อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ฉ.ม. ปติฏฺฐิโต ๘ ฉ.ม. อิ. อปรโคยานโต. นามํ ลภิ, อุตฺตรกุรุโต อาคตมนุสฺเสหิ อาวสิตปฺปเทโส "กุรุรฏฺฐนฺ"ติ นามํ ลภิ, พหุเก ปน คามนิคมาทโย อุปาทาย พหุวจเนน โวหริยติ. เตน วุตฺตํ "กุรูสุ วิหรตี"ติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@(๔) ปฏิเวธ (การบรรลุ) (ที.ม.อ. ๙๕/๙๐)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

กมฺมาสธมฺมนฺติ ๑- เอตฺถ เกจิ ธการสฺส ทกาเรน อตฺถํ วณฺณยนฺติ. กมฺมาโส เอตฺถ ทมิโตติ กมฺมาสธมฺโม. กมฺมาโสติ กมฺมาสปาโท โปริสาโท วุจฺจติ. ตสฺส กิร ปาเท ขาณุเกน วิทฺธฏฺฐาเน วโณ รุหนฺโต จิตฺตทารุสทิโส หุตฺวา รุหิ, ตสฺมา กมฺมาสปาโทติ ปญฺญายิตฺถ, โส จ ตสฺมึ โอกาเส ทมิโต โปริสาทภาวโต ปฏิเสธิโต. เกน? มหาสตฺเตน. กตรสฺมึ ชาตเกติ? มหาสุตฺตโสมชาตเกติ เอเก. อิเม ๒- ปน เถรา ชยทิสชาตเกติ วทนฺติ. ตทา หิ มหาสตฺเตน กมฺมาสปาโท ทมิโต. ยถาห:-

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๓ อบาย หมายถึงภาวะหรือที่อันปราศจากความเจริญ ๔ คือ (๑) นรก (๒) กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน (๓) แดน

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปุตฺโต ยทา โหมิ ชยทฺทิสสฺส,

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@เปรต (๔) อสุรกาย (ที.ม.อ. ๙๕/๙๔)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปญฺจาลรฏฺฐาธิปติสฺส อตฺรโช.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๓๒

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหานิทานสูตร”