อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@ อุปสีวมาณวกปญฺหา ๔ ฉ.ม. โหตีติ น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม.,อิ. ปิ สทฺโท น ทิสฺสติ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๑ ผู้เป็นอุภโตภาควิมุต คือ ผู้หลุดพ้นทั้ง ๒ ส่วน หมายถึงพระอรหันต์ผู้บำเพ็ญสมถะมามากจนได้สมาบัติ ๘

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๖ ฉ.ม. ติปิฏกจูฬสุมนตฺเถรสฺส ๗ ฉ.ม.,อิ. อาสนฺนปกฺเข วิรูหนฏฺฐาเน

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@แล้วจึงใช้สมถะนั้นเป็นฐานบำเพ็ญวิปัสสนาต่อไป ชื่อว่าหลุดพ้น ๒ ส่วน คือ (๑) หลุดพ้นจากรูปกายด้วย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๘ อภิ.ปุ. ๓๖/๔๐/๑๔๕ เอกกปุคฺคลปญฺญตฺติ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@อรูปสมาบัติ (วิกขัมภนะ) (๒) หลุดพ้นจากนามกายด้วยอริยมรรค (สมุจเฉทะ) (ที.ม.อ. ๑๓๐/๑๑๓)

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๘๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหานิทานสูตร”