อรรถกถาบาลี อักษรไทย

วิหารํ ปาวิสีติ กสฺมา วิหารํ ปาวิสิ. ภควา กิร เอตฺตกํ กเถตฺวา จินฺเตสิ "น ตาว มยา สตฺตนฺนํ พุทฺธานํ วํโส นิรนฺตรํ มตฺถกํ ปาเปตฺวา

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๒ โพธิสัตว์ หมายถึงผู้บำเพ็ญมรรค ๔ เพื่อบรรลุโพธิ (ที.ม.อ. ๑๗/๒๑)

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@๓ คำว่า “๑๐ สหัสสีโลกธาตุ” บางทีใช้ว่า โลกธาตุ ดังที่ปรากฏในมหาสมยสูตร (บาลี) ข้อ ๓๓๑/๒๑๖ ตอนหนึ่ง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ยญฺเจตํ ภควา ตนฺตึ กเถสิ, ตตฺถ กปฺปปริจฺเฉโท ชาติปริจฺเฉโท โคตฺตปริจฺเฉโท อายุปริจฺเฉโท โพธิปริจฺเฉโท สาวกยุคปริจฺเฉโท สาวกสนฺนิปาตปริจฺเฉโท อุปฏฺฐากปริจฺเฉโท ปิติปริจเฉโทติ นวิเม วารา อาคตา, สมฺพหุลวาโร น อาคโต, อาเนตฺวา ปน ทีเปตพฺโพ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@ว่า “ทสหิ จ โลกธาตูหิ เทวตา” หมายถึงเหล่าเทวดาจาก ๑๐ โลกธาตุ อนึ่ง ๑๐ โลกธาตุ ในที่นี้เท่ากับ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สมฺพหุลวาร

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@หมื่นจักรวาล ซึ่งตรงกับ ๑๐ สหัสสีโลกธาตุ ในพระสูตรนี้ (ที.ม.อ. ๓๓๑/๒๙๓) และดูรายละเอียดใน

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

@องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๘๑/๓๐๕-๓๐๗

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๕

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”