อรรถกถาบาลี อักษรไทย

จตุสํเวชนียฏฺฐานวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๐๒] วสฺสํ วุตฺถาติ พุทฺธกาเล กิร ทฺวีสุ กาเลสุ ภิกฺขู สนฺนิปตนฺติ อุปกฏฺฐาย วสฺสูปนายิกาย กมฺมฏฺฐานคหณตฺถํ, วุตฺถวสฺสา จ คหิตกมฺมฏฺฐานานุโยเคน นิพฺพตฺติตวิเสสาโรจนตฺถํ. ยถา จ พุทฺธกาเล, เอวํ ตามฺพปณฺณิทีเปปิ อปรคงฺคาย ๖- ภิกฺขู โลหปาสาเท สนฺนิปตึสุ, ปรคงฺคาย ภิกฺขู ติสฺสมหาวิหาเร เอวเมว กโรนฺติ. ๗- เตสุ อปรคงฺคาย ภิกฺขู สงฺการฉฑฺฑนสมฺมชฺชนิโย คเหตฺวา มหาวิหาเร สนฺนิปติตฺวา เจติเย สุธากมฺมํ กตฺวา วุตฺถวสฺสา อาคนฺตฺวา โลหปาสาเท สนฺนิปติตฺวา ๘- วตฺตํ กตฺวา ผาสุกฏฺฐาเนสุ วสิตฺวา วุตฺถวสฺสา อาคนฺตฺวา โลหปาสาเท ปญฺจนิกายมณฺฑเล, เยสํ ปาลิ ปคุณา, เต ปาลึ สชฺฌายนฺติ. เยสํ อฏฺฐกถา ปคุณา, เต อฏฺฐกถํ สชฺฌายนฺติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๒๐๒] ท่านพระอานนท์กราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เมื่อก่อน ภิกษุทั้งหลายผู้จำพรรษาในทิศทั้งหลายมาเฝ้าพระตถาคต ข้าพระองค์ทั้งหลาย ย่อมได้พบ ได้ใกล้ชิดภิกษุทั้งหลายผู้เป็นที่เจริญใจ ก็เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จ ล่วงลับไป ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่ได้พบ ไม่ได้ใกล้ชิดภิกษุทั้งหลายผู้เป็นที่ เจริญใจ (อีก)”

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ องฺ.ติก. ๒๐/๑๒๘/๒๗๒ หตฺถกสุตฺต ๖ ฉ.ม. ปารคงฺคาย เอวมุปริปิ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๐๒

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”