อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปฐมภาณวารวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ฌานสมฺปตฺติวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๖๐] มหิทฺธิโกติ จิตฺตุปฺปาทวเสเนว จตุราสีติโปกฺขรณีสหสฺสานํ นิปฺผตฺติสงฺขาตาย มหติยา อิทฺธิยา สมนฺนาคโต. มหานุภาโวติ เตสํเยว อนุภวิตพฺพานํ มหนฺตตาย มหตานุภาเวน ๒- สมนฺนาคโต. เสยฺยถีทนฺติ นิปาโต, ตสฺส "กตเมสํ ติณฺณนฺ"ติ อตฺโถ. ทานสฺสาติ สมฺปตฺติปริจฺจาคสฺส. ทมสฺสาติ อาฬวกสุตฺเต ๓- ปญฺญา ทโมติ อาคตา. อิธ อตฺตานํ ทเมนฺเตน กตํ อุโปสถกมฺมํ. สญฺญมสฺสาติ สีลสฺส.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๒๖๐] อานนท์ ครั้งนั้น พระเจ้ามหาสุทัสสนะทรงดำริดังนี้ว่า ‘เหตุที่เรามี ฤทธิ์มากอย่างนี้ มีอานุภาพมากอย่างนี้ในเวลานี้ เป็นผลเป็นวิบากแห่งกรรมอะไรหนอ’ ทรงดำริดังนี้ว่า เหตุที่เรามีฤทธิ์มากอย่างนี้ มีอานุภาพมากอย่างนี้ในเวลานี้ เป็นผลเป็นวิบากแห่งกรรม ๓ อย่าง คือ (๑) การให้ (๒) การข่มใจ (๓) การสำรวม แล้วจึงเสด็จเข้าไปยังเรือนยอดมหาวิยูหะ ประทับยืนที่พระทวาร ทรงเปล่งพระอุทานว่า

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๘๔

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”