อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓-๓ ฉ.ม.,อิ. อกาโจติ นิกฺกาโจ ๔ ฉ.ม.,อิ. กริตฺวา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕-๕ ฉ.ม. อาหราปิยตุ คณฺหิยตุ, ๖ ก. ตถา สาปเตยฺยนฺติ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๒๓] สเจ ชหถ กามานีติ สเจ วตฺถุกาเม จ กิเลสกาเม จ ปริจฺจชถ. ยตฺถ สตฺโต ปุถุชฺชโนติ เยสุ กาเมสุ ปุถุชฺชโน สตฺโต ลคฺโค ลคฺคิโต. อารมฺภโวฺห ทฬฺหา โหถาติ เอวํ สนฺเต วิริยํ อารภถ, อสิถิลปรกฺกมนํ อธิฏฺฐาย ทฬฺหา ภวถ. ขนฺติพลสมาหิตาติ ขนฺติพเลน สมนฺนาคตา ภวถาติ ราชูนํ อุสฺสาหํ ชเนติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๓๒๓] กษัตริย์ทั้ง ๖ พระองค์ตรัสว่า ‘ถ้าท่านโควินทะจะออกจากเรือน บวชเป็นบรรพชิต พวกเราก็จะออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตบ้าง ท่านมีคติใด พวกเราก็จะมีคตินั้นด้วย’

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๕๗

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”